.

အခိင္ဥတုကညင္ ယ်ာံေဒါဝ္တၛဲအေဃာဂတဵခိုဟ္မဒွ္ရ။ ဂတဵေလဝ္ဂတဵ အုဟ္ေလဝ္အုဟ္ က်ာဓျမာတ္တအ္ ပိုတ္ကၜဳင္ကီုေလဝ္ ဂတဵဂတာန္ဗြဲမေလာန္ရ။မံင္အပႜဲသှိင္သၛိတဲု ဇအိန္ဇရကႜဳဟ္ေမၜံလၲဴဥတုဏံ ေကြံေကြံရ။ ဟိုတ္ႏူဥတုဂတဵတဲု အဲဏအ္ေဍာင္ၐိုတ္အိုတ္ဇိုင္မံင္ကီုေလဝ္ ကာလေက်ာဝ္သၛ႘ရံင္အာ ဂတမုက္သၛိမၢး အႝု-- သ႘လျဗဵမိန္ၐါဇကုအာတ္ဒုင္ဒါန္ သၛဳဂွ္ဂြံဆႝုေကတ္ရ။ ကာလဂွ္မၢး “သ႘လတအ္ ကညညိအဵ”--ရဵသာ္ဝြံ သၢးတိုန္တဲု ဒဒွ္တၛဲယးဒွ္တၛဲတိင္ရဂွ္ ေသၢာံတီေကတ္ရ။ အဲဏအ္ဂတဵ ဂတာန္ေဍာင္ၐိုတ္မံင္ပႜဲသၛိရံင္စမ္--သ႘လတအ္ ေဍာင္ဟြံဂးယိုက္ေဂၜင္တာလ်ဳိင္သာသှာတဲု လတက္လဝ္ သၛာသၸေကာန္က်ာ္ဂ္ွအဲေရွ္ေသ္ွေကံြရ”
ၐုိန္ရတၛဲကၲဵၾကတ္ယီုဝါတ္ပဠက္ဓဇူကုီေလဝ္ ႐ုပ္သာ္က်ာ္ၾသ႘ႏြံကႝုအိျႏ႘ၵ ေကံြရဆႝုညာတ္ဒးမုက္ လ်ဳင္ သႜဳိက္ၐုိဟ္ၾသဳိဟ္ေကံြရ။
“သ႘လတအ္ဇူပေရေလဿာင္မဲြခ်ဳိန္ခဏကၜာ” အဲသၢးတဲုလုပ္ေကတ္ဍာ္ဂံက္က္ၐါျဗံက္ဒုင္ကႝုသ႘လၐါဂ္ွရ။
“ဘဝသ႘လတအ္ၐုိဟ္ၾသဳိဟ္ေကံြရဏါ”
အနက္သ႘လၐါ သ႘လေဍာတ္ညိဂ္ွ ဟိန္သုင္ဍာ္ဂံက္က္ဂ္ွ ေက်ာဝ္သၛ႘ကၜဳင္မုကၡဝါအဲရ။
“အဲဍိက္ဟီုဂ္ွေဗၜတ္အာဟာ သ႘လဘဝအဲဍိက္တအ္ေလဝ္ ဓဝိင္ၾတဳံ ဓဝိင္ေကာန္ဂံြစသုင္ ဂံြမံင္တုပ္ ကႝုညးတှဟ္သၟာင္အၡိင္ႏံြဟာ ဒးဂုိတ္ဂၥာန္မံင္ဘဝမှိဟ္ဏအ္ဂ္ွတၛဲမိပ္ေလဝ္ဟဿဲ ဒှာဲမိပ္ေလဝ္ဟဿဲရ။
ဘဝသ႘လတအ္ဂ္ွ ဒ္ွေကာန္က်ာ္တဲု ဓဝိင္ေသာကစံင္တူတအ္ ပၜဳိတ္သၟးမာန္ရ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ေလဝ္ဟဿဲေတ္ွ ၐုိဟ္ၾသဳိဟ္ႏူဘဝအဲဍိက္တအ္ဏီရ။
သ႘လေဍာတ္ဏံဂ္ွ အဝဲေလဝ္ေဍာတ္သြတ္ ႐ုပ္သာ္က်ာ္ၾသ႘ေလဝ္ႏံြ အဝဲဏံေသၢာံသၸသ႘လမာန္ဂ္ွ ပါရမ႘ေဇှာ္ေကံြရဏါ ဂံြမူစိဝွွ္ေရာ”
အဲဂ္ွသီုေမတၲာသီုက႐ုဏါသီုကႝုသဒၶါပၚ လၲဴသ႘လဂ္ွတဲု ဟိန္လံင္စုတ္သၛဳဂွ္သဿာန္အာမဒ္ွရ။
ကာလဂွ္မၢး သ႘လဂ္ွယီုပၜဳပ္ ယြဳီဂၜိင္င္တုဲ သၢးတဵတုိန္ရ
“ဣစ႘--- သ႘လဏအ္ဂွ္ ္ဟုိတ္ႏူပါရမ႘ေဇှာ္တုဲဒ္ွကၜဳင္ဘဝသ႘လဟံြေသင္ရ ပႜဲဘဝသ႘လဏအ္ဆႝုဂဗတတ္ ၾကတ္ကၜဳင္ဝါတ္ဂါတ္ခက္ခုဲ ေဇှာ္ကႝုျဇဟတ္ေလာန္ဂ္ွေဖက္ဒကုိတ္အာ ဘဝမှိဟ္တုဲ စုိပ္ကၜဳင္ဘဝဏအ္ရ” “အဝ္ဗီုဂ္ွဟာ--- ယဝ္ရအၡိင္ႏံြေတ္ွအဲဍိက္ေလဝ္နဒဒ္ွဗဟုသုတမြဲမိက္ဂံြတီညာတ္ကီုရ”
“ဗီုဏံရဣစ႘”
ဘဝမှိဟ္ခ်ဳိန္ခဏဂွ္ မဟိုတ္ဒးဝါတ္ဂါတ္ခက္ခုဲဂလိုင္ဏအ္ကီုဂွ္ေရာ
ဒွ္မှိဟ္တုပ္ပ္ ကဆံင္ဘဝမှိဟ္ ဟြံတုပ္သဿဟ္ညးသၠအ္ရ။ ကံကုသုိလ္အတိက္ေတအ္ မပၲဳဲလဝ္ဒါနကုသိုလ္ ေတံကၜဳင္ကႝုဖႝုပႜဲဘဝဏအ္ဟာဟြံတီရ။ ကဠိတ္ကေဠာတ္လေဇာတ္လေမာဝ္ သာယာေျပျပံင္မြဲဒှာဲေလဝ္ ဟြံဆႝုဂဗဏီရ။
ေက်ာဝ္အာအပါဇကုမၢး ယဲမံင္မြဲသှာံျပင္အာရ။ ဆၐိုတ္ဗှတ္လြ႘ပရာမံင္ဂွ္ေလဝ္ ဗၜးဟြံခိုဟ္ဏီတဲု ေကၜာန္စဟြံမာန္ဏီရ။ ဗၵာဲအပါယဲဂွ္ မိဇကုသၵးဝ႘ဝတ္မံင္ဂွ္ရ သြံဖ်ာတိတ္ဖ်ာဟြံမာန္ မြဲသှာံျပင္အာကီုရ။ ေဒံၐါအေဃာမံင္ဘာဂွ္ ၾကပ္ဒးတိတ္ဇူေထာံႏူဘာ မဒွ္ကၜဳင္ရ။
မိစမၸာကူခ်ပ္ကႜင္ ကသပ္အိုတ္ကၜဳင္ကႜင္ရ။ ဂတွ္ဝ႘ယဲ ဂတွ္စသုင္တအ္ေလဝ္ ပႝုတိုန္႐ိုဟ္တၛဲ တမ္ကေမၜာန္ေလဝ္ဟြဲမြဲတဲု မိစမၸာ အခိင္သြံဖ်ာသြံဖ်ာအခိင္ဗၲမ္ မရတ္ေၾသာံပၜန္ေလဝ္ ပၲံ မ ရတ္ေၾသာံေဟင္ ေကၜာန္မံင္ဗီုဏအ္ဂွ္ ဟြံလအ္ခ်ဳိင္ေကၜာဝ္ပုင္အိုတ္ေဏာင္” ရဵသာ္ဝြံ သၵးစိုတ္ေဍာင္ေအာန္စိုတ္ ခိုဟ္ဂွ္ကူမံင္လဿဳိန္ရ။
မြဲတၛဲ---
“ေဟအ္--စမၸာ--စမၸာ-- ေသင္ဟာ”
ညးျဗဵက်ဳိင္က်ဝ္ဂတာပ္ေခတ္ ပေလဝ္ပေလတ္လဝ္ ေက်ဝ္ေဂါဝ္ဒးရးမံင္မြဲ သၵးဒွ္ညးဂွ္ေရာ အေဃာကူခ်ပ္သၛိတ္သၛ႘မံင္ဂွ္
“အဲေယန္သှာင္ေလဝ္--သမၲီဟြံဒးဟာ- ပ႙ုညးၐါရဲေလဝ္”
“အဝ္ေယန္သှာင္--သမၲီဒးရ ပ႙ုေဍာတ္တ္ေဝင္ကၜဳင္မြဲစြံဂွ္ သမၲီဒးအာရ။ ညံင္ဒးကလိင္အာညးသကအ္ ဒွ္အာမာန္-မုဒွ္ျပံင္သၜာဲအာဂလိုင္ဏအ္ေရာ”
“စမၸာ-- ဘဝမှိဟ္ပ႙ု မြဲခ်ဳိန္ခဏဓဝ္ရ။ အဲေလဝ္ဆႝုဂဗကၜဳင္ ဒဒိုက္ကပႝုႏူေဗွ္ဏီရ။ အဲေဖက္အာဒဒိုက္ဝါတ္္ မှိဟ္ေလာကဏအ္ရ။ အဲမိက္ဆႝုမိက္ညာတ္ ဒဒိုက္ျပာ္နာနာသာ္ဂွ္ရ။ တိတ္ဗၜးႏူဒဒိုက္မာန္ေတွ္ မုဒွ္ဒွ္အဲေကၜာန္ေဏာင္-ေဖ်ံသၢဳတ္သြာတ္ေကၜာန္ကၜဳင္တဲု ဘဝအဲျပံင္သၜာဲအာဗီုဏအ္ရ။ အခိင္လဿဳဟ္ဘဝသၛိစာ္္ဒွ္အာ ဘဝမံင္သၛိတိုက္ရ။ မိကႝုအပါေလဝ္ ဂြံမံင္ၐိုဟ္ဟ္ႀသဳိဟ္ဟ္ အာက်ာ္တိုန္ဘာ
မင္သ႘ပဿဝ္ဓဝ္မာန္ရ”
မိစမၸာ ဟိန္ကၜင္မံင္အေရဝ္ေယန္သှာင္ဂွ္ ဓေရပ္မံင္မတ္ေတပ္ပ္။ စိုတ္ေလဝ္လုပ္စကၜဳင္ လၲဴဘဝေယန္ သှာင္ေက်ဝ္ေဂါဝ္တဵ မံင္လဿဳဟ္ဂွ္ရ။ ဘဝေယန္သှာင္မြဲအခိင္ေတံ ဗီုစမၸာကီုရ။ ဒဒိုက္ျပာ္စာ္မွာ္ကၜဳင္ရ။ လဿဳဟ္ဘဝေဍံေက်ဝ္ေဂါဝ္ေကြံရ။ မတ္ၐိုဟ္ေကြံရ။ ႐ိုဟ္ဂိတုေလဝ္ ေဍံပၜံင္လႈဲကႝုသၛိေဍံမာန္ဂွ္ စမၸာစိုတ္လုပ္စေကြံရ။
“အဝ္-- ေယန္သှာင္ ဘဝအဲဒးယႝုသြံမံင္ဖ်ာ သတ္ဆုဏအ္ဂွ္ မြဲတၛဲဂြံၾသန္ၐါပိလၛီဂွ္ မာဂလရ။ ယဝ္ရေဗွ္႐ုီ
ဗင္ကႝုအဲမာန္ေတွ္ တင္ဂုဏ္ရ--အဲဂွ္ မူေလဝ္ဟြံတီ--မုအဆက္ေလဝ္ ဟြံမြဲေသင္ဟာ”
“လၸဖအိုတ္အခိင္ဏအ္ရ -အာျပဟ္ဂွ္ ဒွ္ဂုဏ္ျပဟ္ရ။ အဲေလဝ္ညံင္ဒွ္ကေမၜာန္ဖန္ဖက္႐ုီဗင္ကႝုေဏာင္”
စပၲံဆႝုဂဗကႝုေယန္သှာင္ဂွ္ ဘဝစမၸာျပံင္သၜာဲအာကီုရမဒွ္ရ။ စမၸာကၜဟ္ထေဝင္ခြက္နဖ်ာတဲု သြက္ဂြံအာ ဍဳင္ေသံ အတိုင္ေယန္သှာင္ ဆက္ေတာဲလဝ္ကႝု ညးျဗဵပၜံင္စမှိဟ္ဂွ္တဲု ပြဳိင္ပိပန္မသုန္တၛဲ အးကၜဳင္တုန္ ဆန္မံင္တဲု သြက္မိမဇကု ဂြံစသုင္ဂွ္ ဂၜာဲေဒၜံၾသန္တဲု တိတ္အာရ။
စမၸာေလဝ္ မှိဟ္ျဗဵဘဝတုပ္ဗီုဇကု ညးမသုန္ပံင္ေကာံဂြံတဲု စိုတ္ဟြံေဍာင္စိုတ္ေဖက္ေကၜံအာရ။ ခ်ဳိတ္ေတွ္ တိပိုင္ ဂ်ဳိင္ေတွ္ ဓလဝ္ကႜဳိင္ထဝ္လဝ္စိုတ္ဂွ္ေလဝ္ လေဆာဝ္အေဃာအာတရဵ ဍာ္ရမတ္ ကၜတ္ေဇြာတ္ ေစွ္ကီု မဒွ္ရ။
လၲဴကြ႘စက္ဂွ္ အတိုင္ညးပၜံင္မှိဟ္ဗကန္ကႝုလဝ္ ၾသဝါဒေဟင္ မံင္သၛိတ္ျဇအိုတ္ရ။ ကသပ္ညးကုညးအၛိတ္သ႘မံင္ရ။ စိုတ္ေလဝ္ခ်႘ သႜ႘ၿဂဳိဟ္ေလဝ္ယာ္ရ။ ဂၜံင္တရဵ အၾကာဒႝုအၾကာၿဂိပ္ဗီု ဏအ္ဂွ္ လဿဳဟ္မြဲဝါေဟင္ေကင္အာကၜဳင္ မဒွ္ရ။
တၛဲေလဝ္ဂတဵ ပုင္ေလဝ္ဗ်ဳႝကဟင္ကၜဳင္ရ။ ၐုိန္တၛဲစူဓဝ္မံင္ကီုေလဝ္ပုင္ဂယး ဒွ္ပုင္သဝ္တၛဲရ။
“ဣဢဲ--အခိင္လႝု ပ႙ုစိုပ္က်ာ္ပိေရာ”
“အခိင္စိုပ္ဟီုဟြံမာန္ဏီပုဟ္-ကေမၜာန္ေဗွ္တံဟြံေသင္”
“ပ႙ုပယ်ဳႝပုင္”
“ေဂြါအ္စပုင္မြဲဓဂါပ္မုဒွ္ေရာ--ပုင္ဂွ္ကိစၥဟြံေဇှာ္--ညံင္ဂြံစိုပ္တရဵဂွ္ ပဿိက္ေဇှာ္မံင္”
စမၸာကႝုသကအ္ရဲတအ္ သၛိတ္ျဇအာပၜန္ရ။ ကြ႘စက္တတ္ဒႝုၿဂိပ္ဆက္အာမံင္ကီုေလဝ္ ဒႝုလဿဳဟ္ဟြံစိုပ္ဒှာဲအာဂွ္ဏီရ။ မြဲဒၿမိပ္ဂၜံင္ဂွ္ ကြ႘စက္အာတရဵမြဲမေလဝ္ ဟြံညာတ္ တၛဲေလဝ္ဒေယာံလၛဳႝဂွ္ ဒကုဲ လၛဳႝတိက္သၜိင္အိုတ္ရ။
ကြ႘စက္ေဒါအ္အာမြဲအသိင္ေဇှာ္ ဗြဲမထတ္သၠာတ္တဲု မှိဟ္ဒကုဲသၜိင္မံင္တအ္ ကပိုက္ဇီုဒးညးသကအ္တဲု တကိုတ္ငၛဳဟ္အာအိုတ္ရ။ မၜာ္မတ္ေက်ာဝ္ဒးအာမၢး ဂတကြ႘စက္ညးရပ္လြဟ္မှိဟ္ျမံတအ္ ဆႝုတာလဝ္ဂတမုက္ကြ႘စက္တဲု--
“ညိလၸခ်႘--ေစွ္ႏူကြ႘စက္သီုဖအိုတ္”
သီုကႝုဗယ်ာံလဝ္ေသနာတ္တဲု ကႝုအမိင္ေစွ္ရ။ မှိဟ္လၲဴကြ႘စက္တံေလဝ္ ညးၾတံဳညးျဗဵဂြံေကၜင္ပၜန္ ဗီုဗ႘ဒ႘ယႝု ပႜဲ႐ုပ္ဂမ်ဳိင္ဂွ္ ညးမြဲေဟင္ဟြံကူခ်ပ္ဒးဟာဟြံတီ--ေစွ္ႏူလၲဴကြ႘စက္အတိုင္အမိင္ေဍံသီုဖအိုတ္ရ။ လၲဴကြ႘စက္ ဏအ္ သၢံင္အာဇာနဲ မှိဟ္ေကၜင္ပၜန္ေဍံပါဲကၜဳင္မြဲေတွ္ခိုဟ္ဍာံရ။ ၐိုန္ရစမၸာကူခ်ပ္ ဒးမြဲလစုတကီုေလဝ္ ငၛဳက္ဂအိုင္လဝ္ ကႜဳိပ္ဒုင္ကုတ္ကအ္ဖအိုတ္ရဂွ္ ဂြံညာတ္ေကတ္ရ။
“ေကဟ္--ကြာ္အာဂတ” ဂးတဲု ပယ်ာံေသနာတ္ေကာ္ဏာရ။ မှိဟ္မြဲသကအ္ ညးၾတံဳမြဲကႜဳိပ္ ညးျဗဵမြဲကႜဳိပ္ ပၚေထာံၐါကႜဳိပ္ရ။ ကႜဳိပ္ညးျဗဵဂွ္ ညးရပ္လြဟ္ကဿာဲလဝ္ေသနာတ္ပိ သၸကႜဳိပ္ပၜတရဵေကာ္ဏာရ။
ဟိုတ္ႏူေဖက္လကိုတ္မံင္အိုတ္တဲု ဗ်ဳႝပုင္ထင္ဍာ္ ကအ္ကွ္မတ္ဒကုဲေဍာင္ၐိုတ္တအ္ ေကၜံျပးဇးအာအိုတ္ ရ။
ေဒါမ္မ္လာ္လာ္ကြာ္အာမံင္ဂွ္ ဒမၜဳတအ္ေလဝ္ဂၜဳတိုန္ဂၜဳတိုန္ ႏူဂၜံင္ကြ႘စက္ဂွ္ေလဝ္ ေသၛာဲေသၛာဲတိတ္အာရ။ ပႜဲလေဒါဝ္ၿဂဳိပ္ဂှိင္ဏအ္ဂွ္ ႏူရမ်ာင္ဂေစံေမှံတအ္တဲု မူအရာမြဲဟြံမိင္ေကတ္သက္က္ရ။ လၲဴဂၜးအာကာသေတံဂွ္ေလဝ္ သၟာင္ႏူလ်းသှံင္တိုပ္ေတဝ္တအ္တဲု မုေလဝ္ဟြံဆႝုညာတ္ရ။ သဿိင္ဂိတုေလဝ္ ပႜဲဗၲံဏံေအာပ္ေကၜံမံင္ရ။
ပႜဲလဂါမ္တဲု မြဲလဂါမ္တိုန္မံင္ဂတေတံဂွ္ ဒှာဲဂွ္ဒွ္ဒှာဲလႝုေရာ ၐိုန္ဟြံဟီုပၲိတ္ကီုေလဝ္ ဒွ္ဒှာဲခိုဟ္ကႝုဖႝုေရာင္ဂွ္ ပႜဲဟဒယစိုတ္ညးမြဲဓဝ္ေလဝ္ ဟြံပေတွ္ေကတ္တုပ္ပ္အိုတ္ရ။
ေတာ္ဆခ်ိင္ဗၞတ္မၢး အခိင္ၾကပ္ကၜဳင္ကႝု သဂါဗၲံရဂွ္မၵးေထင္ေကတ္ရ။ စိုပ္ကၜဳင္ဗဒါဲတာဲမြဲမရ။ တာဲဂွ္ဒွ္ဒှာဲဗဒိုပ္ညးတအ္ေရာင္မဒွ္ရ။
မှိဟ္ရပ္လြဟ္မြဲတိတ္ကၜဳင္ႏူတာဲဂွ္တဲု ေဍံတအ္ဟီုမံင္သာသာဂွ္ ၐိုန္ဟြံမိင္ရမ်ာင္ကီုေလဝ္ အဓိပၸါယ္ဂွ္ဟြံမိင္ကၜးကၜးရ။
စမၸာတအ္ ညးမသုန္မြဲဒှာဲ သၟာင္ႏူဂွ္မြဲဒှာဲပၚျပးလဝ္ပၜန္ရ။
“သြက္ဂြံၿဂိပ္ညိဓဝ္လၸခ်ပ္--ၿဂိပ္ေတွ္ပန္ဂစိုတ္ေဏာင္” သြဝ္အမိင္ဂစိုတ္ဂွ္ ေဖက္ကေဝင္ကဝံက္မံင္ အိုတ္ရ။
“မုေဍံသၸကႝုပ႙ုေရာတီ”
“ကံကုသႝုရ”
“ဂၜာဲတသိုက္ဆႝုဒဒိုက္ဂွ္ ဒဟ္ပ႙ုေဇတ္တ္ရ”
ကၜတ္ကေသဲေကတ္နရမ်ာင္က်ာသၛိတ္တ္ရ။
“မံင္ကႝုသတိ”
ညးမြဲကႝုညးမြဲကႝုသတိ ညးသၠအ္ရ။ တဲုမၢးသၛိတ္ျဇအာပၜန္ရ။ ကၜတ္ကၜင္မံင္ဗ႐ုဇိုင္ရ။ ဟိန္ဂွ္တိက္သၜိင္အာ မြဲခ်ဳိန္ခဏ ဂြံမိင္ေကတ္ရမ်ာင္ေသနာတ္လြဟ္ဗ႐ုတိုန္ကၜဳင္တဲု တကိုတ္ငၛဳဟ္အာအိုတ္ရ။
ဗ႐ုဇုိင္ၿဂိပ္ၾကပ္ကၜဳင္တဲု သၢးတဵရ။
“ညးျဗဵတံလၸကႝုဗၜးအာ--စြံသတိတဲုေကာ္ဏာ”
သီုသှသီုဇကုတအ္ ျဂိပ္မြဲေဒှာဝ္ပၜန္ရ။ စမၸာဟိန္ၿဂိပ္ေဆဝ္ေစွ္အာခၜဳိင္ဗၜဳိက္ပၜဳတ္အာရ။ ဟိန္ၿဂိပ္မှိဟ္ယအ္အာမြဲတဲု ေဍံတံဗက္ဂၜာဲေက်ာဝ္သၛ႘ကီုေလဝ္ ဗ႐ုရမ်ာင္ေသနာတ္ကႜတ္ၾကပ္ကၜဳင္ဂွ္တဲု ယွအ္အိုတ္တဲု “မြဲဏံဂွ္ေကၜာံေထာံရ-ေသွ္ဂွ္လၸကႝုေကၜံ” ရဵသာ္ဝြံသၢးတဵတဲု ေဍံတံတိတ္အာႏူဒှာဲဂွ္ရ။
ကာလဂဟ္ေဟင္ စမၸဂံင္ယီုတိုန္။ ခၜဳိင္ဂွ္ဒဟ္ပၜိဳင္ေၾတံမြဲကီုေလဝ္ ကာလလအ္လတဲု ဍာ္ကွ္မံင္တဲု ေပင္မံင္ကႝုထဿိက္သၜဆုဒုန္ကွ္ကွ္တအ္ရ။
ဗ႐ုဇိုင္ေသၛာဲေသၛာဲတိတ္အာတဲု ဂြံေဖ်ံရခ်ပ္တယု တံင္ဓဇ်ာ္ေကတ္႐ိုဟ္ကှက္ဆုဒုန္တအ္တဲု ဂၜဳိက္ဂစာန္ တိုန္ ႏူပၜဳိင္ေၾတံဂွ္ရ။
သၟာင္ႏူက်ာ္တဲု ေသၢာံပဓာန္စဟြံမြဲရသၢးတဲု ပေတွ္ဂုဏ္က်ာ္ ဂုဏ္မိမသၸသစၥတဲု ၿဂိပ္ဒဵတိတ္ကၜဳင္ႏူဒှာဲဂွ္ရ။
ၿဂိပ္တဲုၿဂိပ္ပၜန္ ၿဂိပ္တဲုၿဂိပ္ပၜန္ ၿဂိပ္ကၜဳင္မံင္ဂွ္ ေဍာင္ၐိုတ္အိုတ္ဓတ္ေလာန္တဲု စႝုကႝုေဒါမ္လာ္ဝိုတ္အာ မဒွ္ရ။ ဝိုတ္ဝဲုအာ ဗြဲမလံကာဖါ ကာလဂြံသတိမၜာ္တိုန္မတ္မၢး
“ၾသယာဲ” ကညာင္ကေရဲတဲု ေကလင္ဝိုတ္အာပၜန္ရ။
“ဣဝုတ္--လၸေဖက္--ဣဏအ္ဒှာဲတာဲဂူေဏာင္ ေလာန္ၐက္ကၜဳင္ဒှာဲသှတအ္ရ။
“လၸေကတ္စဒုဟ္ညိ ေဖက္ေလာန္တဲု ကႛာင္တိုန္ဒးရ”
“ေကာန္ဝုတ္ ဂြံသတိရဟာ ဣဏအ္ ဣစ႘တုပ္လဝ္ပုင္သြတအ္ဂွ္ စမြဲတဲစမ္”
စမၸာဆႝုဂဗဒး ပုင္သြကတဵကတဵကႝု သြေသှဝ္ကှပ္တအ္မၢး ပယ်ဳႝထင္မံင္တဲု စေထာံမိပ္မိပ္ရ။
“ဂုဏ္ဣစ႘တံ မြဲအာယုက္အဲဟြံဝိုတ္မာန္ရအဵ-- ဘဝဣစ႘တအ္ ၐိုဟ္ႀသဳိဟ္ေကြံရဏာ”
“ေအဝ္-ေအဝ္ ညးျဗဵဗီုေကာန္ဝုတ္တံ ဂၜာဲတသိုက္ဆႝုဒဒိုက္ ဘဝးဒးလီုလာ္ ဒးဒုင္သြံရာန္စဂွ္ ဂြံဆႝုေကတ္ဗြဲမဂၜဳိင္ရ၊ မံင္ဗၵာဲယာဲအပါတဲု ေကၜာန္စၐိုဟ္ဟ္ႀသဳိဟ္ဟ္ညိ”
ညးတၜေစတနာ တၜဂူျဗဵႀတံဳၐါဂွ္ စိုတ္ခိုဟ္ ယႝုလၢဴမင္မြဲေကာန္ဂကူတဲု ညးတအ္ ပၜံင္ဗၥဳိပ္ဒႝုစိုပ္ဇေရင္မိမၐါဂွ္ ရ။
“တသိုက္ေဇတ္ဟီုဂွ္ အဲဂၜာဲဆႝုအာရ” သ႘လၐါဇကု တိတ္စႜးအာႏူသၛိဇကု ကီုေလဝ္ ကူခ်ပ္ဒးဘဝညးျဗဵ လၛဳႝဂၜာဲမံင္တသိုက္အခိုက္နာနာတအ္ဂွ္ရ။

မိေလးမြန္

အိမ္ကိုျပန္မေရာက္ျဖစ္တာ ၁၀ႏွစ္တင္းတင္းရွိခဲ့ေလၿပီ။ ခ်စ္ေသာအမိေျမ ျမန္မာျပည္၏ သာယာ လွပမႈေအးခ်မ္းလွတဲ့ ေတာရြာအေလ့အထေလး ဓေလ့ေလးေတြကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးရွိခဲ့သည္မွာ ျမန္မာျပည္ ပြားတိုင္း ျပည္သူအမ်ားစိတ္ထဲ၀ယ္ ကိန္း၀ပ္ေန မည္မွာ ယံုၾကည္မိပါသည္။ မိသားစု၏ ေႏြးေထြးေသာ အထိအေတြ႕ေလးေတြကိုလည္း လြမ္းေမာခဲ့ရသလို ကိုယ့္လိုဘ၀တူမ်ား လည္း လြမ္းေမာေနမိလိမ့္မည္ဟု တပ္အပ္ေတြးေတာမိျပန္ပါသည္။ အမိေျမကို ေျခခ်လိုက္သည္ႏွင့္ ေမြးရပ္ေျမမွာ ျမစ္သံလြင္ေလး အသြင္သြင္စီးဆင္းေနမႈ ေအာက္၀ယ္ေလညင္းေလးတခ်က္ တိုးေ၀ွ႕ လာသည့္အလား ရင္ထဲတြင္ေအးမွ် ၾကည္လင္လွေပသည္။ ထိုၾကည္လင္ေအးမွ်မႈကို ကိုယ္ႏွင့္အတူ အေဖာ္လိုက္လည္ေသာ ကိုယ္မိတ္ေဆြလည္း ခံစားရလိမ့္မည္ဟုယံုၾကည္ပါသည္။သို႕ေသာ္….. "ဗိုလ္မွဴး..ဗိုလ္မွဴး ေကာင္မေလးအိမ္က ဒီမွာ..ဗိုလ္မွဴး ဗိုလ္မွဴး ဒီမွာေတြ႕ၿပီ ေတြ႕ၿပီ"
ကိုယ္အိမ္မတ္ေလသည္လား။ အျပင္မွအမွန္တကယ္ျဖစ္ေလသည္လားမေတြးတက္။ ကိုယ္ေတြး ရင္းထြက္ေပါက္ရွာေနမိသည္။ အရာရာကိုကိုယ္မွလြဲ၍ မည္သူမွသိမည္မဟုတ္။ ကိုယ့္လို ၁၀ႏွစ္နီပါးမွ် ျမန္မာျပည္ႏွင့္ေကြးကြင္းခဲ့ၿပီး စစ္အစိုးရမ်ား၏ ဆန္႕က်င္သူမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းကာ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးတပ္သားမ်ားထဲသို႕ က်င္လည္ခဲ့ၿပီးမွ ညီအကိုေမာင္ႏွမမ်ားကို တမ္းတသတိရစိတ္ျဖင့္ အရဲစြန္႕ကာ အိမ္ျပန္ခဲ့ သူပုန္မ တေယာက္အေနျဖင့္ ရုတ္တရက္ဆိုလွ်င္ ထြက္ေပါက္ရွာမိသည္ဆိုလွ်င္ အမွားဟုမဆိုႏိုင္။ သို႕ေသာ္ ကိုယ္တိတ္ဆိတ္စြာျဖင့္နားစြင့္မိခဲ့သည္။ နာရီကိုငံု႕ၾကည့္လိုက္မိေတာ့ နံနက္ (၁)နာရီေတာင္ထိုးလုၿပီ။ ဧကန္န အသားထဲမွေလာက္ထြက္ၿပီဟု ကိုယ္ေတြးေတာေနမိသည္။ မိနစ္အနည္း ငယ္ေလာက္ၾကာေသာ္ အိမ္းနီခ်င္းမွ ရိႈက္ငိုသံမ်ား အျငင္းပြား သံမ်ားကို ကိုယ္ေသခ်ာစြာၾကားလိုက္မိသည္။
" ဒါမိန္းကေလး တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ခုခံကာကြယ္ပိုင္ခြင့္ ရွိတယ္"
" ဟုတ္တယ္ ေကာင္မေလးမွာအျပစ္မရွိဘူး. အဲ့ဒီရဲေဘာ္က သူ႕ကိုအတင္းလိုက္ ဆြဲတာ"
"ဘာ! အျပစ္မရွိဘူးဟုတ္လား။ ေျခာက္လက္မဓါးနဲ႕ထိုးၿပီး ဟင္းရြက္ ကန္စြန္း ရြက္လိုလမ္း ေဘးမွာ ျပစ္ထားခံရတာ က်ဳပ္ရဲေဘာ္အတြက္က်ဳပ္ၿငိမ္ေနရမွာလား။ ဟိတ္ေကာင္ေတြ ဘာလုပ္ေနၾက တာလဲ ေကာင္မေလးကိုဖမ္းခ်ဳပ္လိုက္"
အျဖစ္အျပတ္မ်ားအားလံုးက ျမန္ဆန္လြန္းေပသည္။ ရပ္ရြာဥကၠဌႏွင့္ ရဲေဘာ္တစ္အုပ္ ၾကားမွာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ လက္ထိပ္ႏွင့္ပါသြားသည္ကိုအာရုဏ္ျဖင့္သိလိုက္ရၿပီး မေၾကမနပ္ ျဖင့္ဆဲဆို သံမ်ား ႀကိမ္းေမာင္းသံမ်ားႏွင့္အတူ ယင္းတို႕ေနာက္မွ ေခြးတအုပ္ မေၾကမနပ္ျဖင့္ လိုက္လံထိုးခိုက္သံမ်ားျဖင့္ ေမွ်ာပါသြားေလသည္။ ၎ေခြးေဟာင္သံမ်ား စစ္ဖိနပ္သံမ်ား တေျဖးေျဖးျဖင့္ေ၀းကြာသြားမွျဖင့္ ကိုယ္ "ဟင္း"နက္ သက္ျပင္း ေျဖးေျဖးေလးခ်ႏိုင္ေတာ့သည္။ သို႕ေသာ္ “ဟင္း” မခ်ႏိုင္ေသးသူမ်ား ရွိေနေသးသည္
"ေနၾကဦးေပါ့ကြာ မနက္ေတာ့ေတြ႕ဦးမယ္။ ငစိုးညီမျပန္ေရာက္ေနၿပီ။ ဒီကိစၥ ဘယ္သူမွားတယ္ မွန္တယ္ဆိုတာ ငါသြားေမးဦးမယ္။ ငစိုးညီမက ဟိုမွာဥပေဒဘာသာရပ္ ေတြဘာေတြ ေတာ္ေတာ္ေလ့လာ ထားတယ္ၾကားတယ္"
"က်မလည္းလံုး၀မေၾကနပ္ဘူး။ ေကာင္မေလးမွာ ဘာမွအျပစ္ရွိတာမွမဟုတ္ဘဲ။ ဟိုရဲေဘာ္က အတင္းလိုက္ဆြဲလို႕တာ မဆြဲရင္ဘာမွျဖစ္စရာအေၾကာင္းမရွိဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့လ ကလည္း အဲ့ဒီေကာင္ေပါ့ ေတာင္ပိုင္းက အဖြားအိုတစ္ေယာက္ကို မုဒိမ္းက်င့္ လိုက္တယ္ေလ။ ေငြ(၅၀၀၀)က်ပ္နဲ႕ ေက်ေအးေပး လိုက္ရတယ္။ ဒီေကာင္ေတြလံုး၀မတရားဘူး"
ထိုေမတၱာပို႕သံမ်ားႏွင့္အတူ ရြာဦးေက်ာင္းမွ အုန္းေမာင္းတီးသံမ်ားမွာ ဖားေဆာင္းၿမိဳးေလး၏ မနက္ခင္း အာရုဏ္အတက္ကို ႀကိဳဆိုေနေပသည္။ ႏွဖူးေပၚလက္တင္ရင္း…..
ကိုယ္အေတြးရၾကပ္ရျပန္ပါၿပီ။ငစိုး မိမိ၏အကို ကိုပင္ေျပာဆိုျခင္းျဖစ္သည္ သို႕ျဖစ္ပါ၍ ငစိုး ဟုဆိုရလ်င္။ ယင္းကိစၥ ကိုယ္ဘယ္လိုကူညီေျဖရွင္းေပးရမည္နည္း။ ျမန္မာျပည္သို႕ ဦးဆံုးေျခခ်လိုက္ သည့္ေန႕၀ယ္ အကုသိုလ္ဆိုက္သည္ဟုသာ ကံကိုသာပံုခ်လိုက္မိေပသည္။
ဖားေဆာင္းၿမိဳ႕ဟုသာ သမုတ္ေပမဲ့လည္း ဖြ႕ံၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ေနာက္ေႏွးေသာ ေနရာေလးျဖစ္၍ ရပ္ဓေလ့ရြာဓေလ့ေလးမ်ားက မေျပာက္ႏိုင္ခဲ့။ ဘုရားပြဲမ်ား ရပ္ပြဲရြာပြဲမ်ားရွိလွ်င္ ဘာသာမခြဲ သြားလာ လႈပ္ရွားေနသူမ်ားမွာ ဖားေဆာင္းၿမိဳ႕ရပ္ကြပ္အသီးသီးေန သူအမ်ားပင္တည္း။
မနက္ေရာင္နီပ်ိဳးသည္ႏွင့္ ညအျဖစ္အပ်က္မ်ားကို သိလိုသိျငား အေမ့ကိုကိုယ္တီး ေခါက္ၾကည့္မိ သည္။ သို႕ေသာ္ဘာမွမထူး။
" အေမ..အေန႕ကအေမပြဲသြားတာ ပြဲခင္းထဲမွာ စစ္သားေတြရန္ျဖစ္တယ္ဆို"
"အေမ..မသိပါဘူးသမီးရယ္။ ဘာမွမၾကားရဘူးဘဲ"
ယင္းအေျဖေၾကာင္း ကိုယ္ႏွင့္အတူ ပါလာေသာသူငယ္ခ်င္းမွာ ဂရုဏာေသာေသာျဖစ္ကာ
ကိုယ္တို႕၏စကား၀ိုင္းေလးထဲ ၀င္ပါလာရပါေတာ့သည္။
" အဲ့ဒါေၾကာင့္ အေမ့ကိုေျပာတာေပါ့။ အသက္ကလည္းႀကီးၿပီ။ နားကလည္း မေကာင္းနဲ႕ ညႀကီးမိုးခ်ဳပ္ မသြားပါနဲ႕ဆို အေမကမွမေနတာ။ ကိုယ့္သမီးေလး အိမ္ျပန္လာတဲ့ညမွာကိုဘဲ အေမကပြဲသြား ေသးတယ္"
ယင္းအခ်ိန္တြင္ မနက္ေစာေစာ အကိုေပါက္ခ်လာေလေတာ့သည္
"အေမ့ကေျပာလဲေျပာခ်င္စရာဘဲ၊ မေန႕က အေမတို႕သြားလည္တဲ့ ပြဲခင္းထဲမွာ အီမိုးသူငယ္ခ်င္း မိစုတေယာက္ စစ္သားနဲ႕ဆြဲလားရမ္းလားျဖစ္လို႕ အီမိုးလက္ထဲက ပန္းသီးခြာစားတဲ့ ဓါးနဲ႕အဲ့ဒီစစ္သားကို ထိုးထည့္လိုက္တာ ေတာ္ေတာ္အီသြာတယ္ေျပာ သံၾကားတယ္.. ၿပီးေတာ့အေမကလည္း ညီမသူငယ္ခ်င္း ေျပာတာလဲဟုတ္သား ညီမေလးကမေန႕ကမွအိမ္ျပန္ေရာက္တာ အေမကပြဲသြားၾကည့္ေတာ့ ညိမေလးချမာ မိသားစုကိုေတြ႕လို႕ ၁၀ႏွစ္လံုးဘယ္မွာအလြမ္းေျပမတုန္း အေမရ"
“အင္းပါ သားရယ္ေနာက္အေမ မသြားေတာ့ဘူး”
" အကို အခုဘယ္ဘျပန္လာတာလဲ"
" ၿမိဳ႕ထဲေတာင္ေရာက္ခဲ့ၿပီးၿပီ.. အကိုေတာင္စိတ္ပူေနတာ. ညကဟိုေကာင္ေတြ မဟုတ္တရမ္းသြား ေျပာလို႕ ညီမတို႕ကို လာစစ္တာလို႕ ထင္ေနတာ ညကတည္းကညီမဆီလာမလို႕ သမီးငယ္ေလးက တအီအီျဖစ္ေနတာနဲ႕မလာျဖစ္ဘူး။. ခုမဘဲစိတ္ေအးသြားရ ေတာ့တယ္"
"အကိုေျပာတဲ့ ဟိုေကာင္ေတြဆိုတာက"
" ေၾသာ္.. အကို႕မိန္းမဘက္က အမ်ိဳးေတြပါ. ဒီေကာင္ေတြက နည္းနည္းမွ အက်င့္ ေကာင္းတာ မဟုတ္ဘူး"
ကိုယ္ သက္ျပင္းကေလး ေျဖးေျဖးေလးခ်မိပါသည္။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို အေမသာမသိတာ အျခားသူစိမ္း ေတြက ေတာ္ေတာ္ေလးကို သိထားသည္မဟုတ္ပါလား။
"ထားပါေတာ့အကိုရယ္.. ညကကိစၥၿမိဳ႕ထဲသြားၾကည့္တာ ဘာထူးလဲ"
" ညီမေလးေတာ္ေတာ္ကံေကာင္းတယ္.. ညကအီမိုးတို႕လာေခၚတာ ညီမလိုက္ မသြားလို႕ ..လိုက္ သြားရင္ အမႈတြဲထဲမွာ ပါသြားဦးမယ္။ ဒီေကာင္ေတြကြာ စစ္သားေတြျဖစ္ ၿပီးေတာ့ေတာ္ ေတာ္ရမ္းတာဘဲ၊ မိစုကို အဲ့ဒီေကာင္ကႀကိဳက္ေနတာတဲ့ အဲ့ဒါရည္းစားစကား လိုက္ေျပာတာ ေကာင္းေကာင္း မေျပာဘူးေလ၊ ေကာင္မေလးကို ဟိုဆြဲဒီဆြဲလုပ္္ေတာ့ အစကေကာင္မေလးကလည္း မလုပ္နဲ႕ေပါ့၊ တေခါက္ ႏွစ္ေခါက္ တြန္းထုတ္ျပစ္တယ္၊ ေနာက္ ဆံုးေတာ့လည္း မခံႏိုင္တာနဲ႕ ဆြဲမိဆြဲရာလုပ္မိတာေပါ့၊
" အင္း.. ေကာင္ေလးက ေတာ္ေတာ္ထိသြားလားအကို"
"ေျပာတာဘဲ.ဘယ္လိုေဆးရံုေရာက္သြားလည္းလို႕ေတာ့မသိပါဘူးကြာ.ညီမေလး ဟုိမွာၾကည့္စမ္း"
အကိုညြန္ျပရာသို႕ ကိုယ္ၾကည့္လိုက္မိပါသည္။ ညတုန္းက အခင္းျဖစ္ပြားသည့္အိမ္.. စစ္ သားတခုႏွင့္ ရပ္ရြာဥကၠဌတို႕ဘာေတြမွန္းမသိ ေကာင္မေလး၏ ေယာက္ဖ၊အမတို႕ႏွင့္ အျငင္းပြား ေနၾကသည္။ ထို႕ေနာက္မိမိတို႕ ရွိရာသို႕လက္ညိဳးညြန္ရာ စစ္သားတခုႏွင့္အတူ ဥကၠဌႏွင့္ တကြေကာင္မေလး၏ ေယာက္ဖ (ေကာင္မေလး၏ေယာက္ဖသည္ တခ်ိန္ကအကိုယူထား ခဲ့ဖူးေသာ မိန္းမ၏အကိုပင္ျဖစ္ေပသည္) တို႕သည္မိမိတို႕စကားေျပာရာ မီးပံုနားတို႕ေရာက္ လာပါသည္။ ကိုယ္ႏွင့္အတူပါလာေသာ ကိုယ္ သူငယ္ခ်င္းမွ ကိုယ့္ကို လက္ခိုးတို႕၍ ေရွာင္ ေနရန္ေျပာေသာ္လည္း ကိုယ္ဟန္မျပတ္ ရပ္ေနမိပါသည္။ ၎တို႕ထဲမွာဆရာျဖစ္ဟန္တူ ေသာစစ္သားတစ္ဦးမွ မိမိတို႕ကို
"အမိတို႕ ဘယ္ကလာၾကသလဲ.မွတ္ပံုတင္ေလးတခ်က္ေလာက္"
"ဒါက်မရဲ႕မွတ္ပံုတင္နဲ႕ေက်ာင္းသားကဒ္. ဒါကက်မရဲ႕မိေဆြ အင္းထဲကေနလာ တာ. ဥကၠဌကို ေမးၾကည့္လိုက္"ဟု တြန္းပို႕လိုက္မိသည္။
" ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ. သူတို႕က်ေတာ့္ဆီမွာဧည့္စာရင္းတိုင္ထားပါတယ္"
"ေအးေပါ့ဗ်ာ က်ေတာ္တို႕က တာ၀န္အရေမးရတာပါ. မွတ္ပံုတင္အရဆိုရင္ အမိက ဒီကလူဘဲ. ဒါေပမဲ့မေတြ႕တာၾကာလို႕ ဘယ္ကေနျပန္လာတာလည္း. ၿပီးေတာ့မွတ္ပံုတင္အရ လဲရမွာလဲ ႏွစ္ေတြအရမ္း ေက်ာ္ေနၿပီေကာ"
"မေတြ႕တာၾကာရေအာင္ ရွင္တို႕က ဒီမွာတာ၀န္က်တာဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီ လည္း" လို႕ကိုယ္အရဲ စြန္႕ၿပီးေမးလိုက္မိပါသည္။
ထိုအခါ ဥကၠမွ “ဟုတ္သားဘဲ ဗိုလ္ႀကီးရာ” ေျပာဆိုၿပီး
"ကဲပါဗ်ာ က်ေတာ္တို႕လည္း ကိစၥရွိေသးလို႕ ေနာ္မွလာခဲ့ဦးမယ္" ဟုေျပာၿပီး ထြက္ သြားၾကရာ ကိုယ္မဲ့ၿပံဳးေလးတခ်က္ေတာ့ ၿပံဳးလိုက္မိသည္ဟု ထင္ပါသည္။
" ကဲ.. ကိုေထာ္ႀကီး ခင္ဗ်ားေကာလိုက္မသြားဘူးလား"
ကိုေထာ္ႀကီးဆိုသူသည္ ေကာင္မေလး၏ေယာက္ဖပင္ျဖစ္ေပသည္။
"ဟာဗ်ာ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ ကိုစိုးကလည္း၊ က်ေတာ္က ခင္ဗ်ာညီမအေၾကာင္း ဘာမွမေျပာဘူး ေနာ္၊ က်ေတာ္ကမသိဘူးလို႕ေျပာလို႕ သူတို႕ဘာသာသူတို႕လာၾကတာ"
"က်ေတာ္ကဘာေျပာေနလို႕လဲဗ်ာ၊ ဒါနဲ႕ညက ကိုေထာ္ၾကီးညီမ ကိစၥဘာထူးေသး လဲ"
"ညီမေလးကေတာ့ အခုအခ်ဳပ္ထဲမွာဗ်၊ ေကာင္ေလးကေတာ့ လိႈင္ေကာ္ေဆးရံုႀကီး ကိုညတြင္းၾကီး ပို႕လိုက္ရတယ္ဆိုလားဘဲ၊ အင္း…ဟိုအေျခာက္မ မိႏြယ္ကေကာင္ေလးကို စခန္း အထိျပန္လိုက္ပို႕ တယ္ဆိုဘဲ၊ မိႏြယ္လည္း ဘာလိုလိုနဲ႕ သက္ေသျဖစ္ရေတာ့မွာ ဒီေန႕ရဲစခန္းကို သြားရဦးမယ္ဗ်ာ. ကဲဗ်ာခင္မ်ားတို႕ ညီအကိုေတြကို အေႏွာက္ယွက္ ေပးသလိုျဖစ္ေနၿပီ၊ သြားဦးမယ္ဗ်ာ"
"ကဲအကိုလဲလုပ္စရာရွိတာလုပ္ ခနေနညီမတို႕လည္း ၿမိဳ႕ထဲ၀င္ၿပီးမွတ္ပံုတင္ ကိစၥေလး ဘာေလး စံုစမ္းၾကည့္ဦးမယ္.အကိုလည္းလိုက္ခဲ့ေပါ့" ၿပီးကိုယ္တို႕တေတြ တေန႕တာကိုယ္စီအလုပ္မ်ားကို လုပ္ၾက ေပသည္။ က်မတို႕မနက္စာကို လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ ၀င္ေသာက္ရင္း မွတ္ပံုတင္ရံုးမွ ဆရာတေယာက္ကို ေစာင့္ေနမိသည္။ တေအာင့္ ေနမွတ္ပံုတင္ရံုးမွ ဆရာေရာက္လာေသာ္အကိုမွ ကိုယ္တို႕ ႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးၿပီး….
" ကဲ.. ဟိတ္ေကာင္ မေန႕ကေျပာတဲ့ကိစၥ အေျခအေန ဘယ္လိုလဲ"
"ေအာ္ဒီကမင္းညီမလား..အဆင္ေျပပါတယ္ကြာ ဒါေပမဲ့ဦးစီးက မရွိဘူးကြ၊ ညြန္ၾကားေရးမႈး ဘဲရွိတယ္၊ သူကဒီမွာလက္မွတ္ထိုးပိုင္ခြင့္မရွိဘူးေလကြာ၊ နည္းနည္းေတာ့ ေစာင့္ရမွာေပါ့၊"
" ေစာင့္ဆိုလည္း ေစာင့္မွာေပါ့၊ ရွင္တို႕အတြက္နည္းမနစ္နာေစရပါဘူး" ဟုသာ ကိုယ္လိုရင္းကို ၀င္ေျပာမိသည္။
"ေအးကြ ညကပြဲႀကီးပြဲေကာင္းဆိုဘဲ၊ ေျပာျပစမ္းပါဦးမင္းသိသေလာက္"
"ဟုတ္တယ္ ငါတို႕လည္း သိျခင္တယ္ေျပာျပပါလား" ဟုကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းမွလည္း ၀င္ေရာက္ေျပာ ဆိုေလသည္။မွတ္ပံုတင္ရံုးမွ ဆရာ ဆိုသူက “ဒါနဲ႕ညီမတို႕က ဟိုဘက္ကဆို” ကိုယ္တခ်က္ျပံဳးလိုက္မိသည္။ ထို႕ေနာက္အကိုမွ “ငါတာ၀န္ယူပါတယ္ကြာ မင္းကလည္း”
"ငါလည္းေသခ်ာမသိပါဘူးကြာ.ညကအရႈိန္နည္းနည္းတက္သြားတယ္၊ ဒီမနက္ သတင္းအရ ေတာ့.. ကားဂိတ္နားက ေဒၚဘုတ္တို႕ဆိုင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ပ်က္ဆီးသြားတယ္။စစ္သား ေတြတြယ္ လိုက္ တာေလ။ သူတို႕ရဲေဘာ္က အဲ့ဒီဆိုင္ေရွ႕က ပန္ဒါပင္ ေအာက္မွာ လဲေနတာဆိုၿပီး ဆိုင္ရွင္ကို ႀကိမ္း ေတာ့တာဘဲ၊ အဲ့ဒီဆိုင္ျပန္ဖြင့္ ႏိုင္ဖို႕ေတာ့ သိမ့္မလြယ္ဘူးကြ.ငါဒီမနက္ကအဲ့ဒီကိုေရာက္ခဲ့ေသးတယ္။ " စကားအဆံုးမွာ အကိုမွ တေနရာကိုမ်က္စျပလိုက္ေလသည္။ အားလံုးမသိမသာ လည့္ၾကည့္လိုက္မိေတာ့ စစ္သားတစု ဆိုင္ထဲမွ စိမ္ခံေနသည္ကိုျမင္ေတြ႕ရေပသည္။ ကိုယ္သက္ျပင္းေငြ႕ေငြ႕ေလးခ်လိုက္ မိသည္။ မလြယ္ပါလား။ေထာင္ႏွခမ္းေပၚကို စင္းက်န္ေလ်ာက္ေနရသလိုပါဘဲလား။
ကိုယ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္အတူ အကို႕သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ မွတ္ပံုတင္ရံုးမွဆရာစုစုေပါင္း ၅ဦးသံလြင္ျမစ္ ေခ်ာင္းဘက္တို႕ဦးတည္လာေလသည္။ မနက္ခင္းေလျငင္းေလးကိုရႈရိုက္ရင္း အေတြးထဲမွာကိုယ္စီ လြင့္ေန ၾကသည္မွာ မည္မွ်ၾကာသြားမွန္းမသိ။ တိတ္ဆိပ္မႈကို စတင္ၿဖိဳခြဲသူမွာ “ဒီကညိမတို႕က ဟိုဘက္မွာေနတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ၾကာသြားၿပိလဲေနာ္.က်ေတာ္မွတ္မိသေလာက္ ေျပာရရင္ေတာ့ က်ေတာ္ ၈တန္းႏွစ္ ညီမတို႕ ၇တန္းႏွစ္ကတည္းကထင္တယ္ေနာ္” “၁၀ႏွစ္ေပါ့ ငါ့ညီမ ၁၀ႏွစ္ျပည့္တဲ့ႏွစ္မွာ ငါတို႕စီကိုျပန္လာတာ၊ ဒါေပမဲ့အဲ့လိုသြားလိုက္တာကိုဘဲ ငါကေက်းဇူးတင္ရမလိုျဖစ္ေနၿပီ၊ ခုဆိုငါ့ညီမ အေထြးတစ္ေယာက္ဆို လင္ယူသားေမြးနဲ႕ ဘာမွမထူးလာဘူးေလ၊ ဒီညီမက်ေတာ့ သူ႕ဆီမွာ ပညာေတြ ဗဟုသုတေတြအျပည့္နဲ႕ ျပန္လာတာ၊ ေငြထုတ္မထမ္းလာရင္ေနပါေစကြာ၊ အဲ့ဒါေတြပါရင္ ငါေက်နပ္ၿပီ၊ မင္း ေရာဘယ္လိုသေဘာရလည္း” “ငါကေတာ့ကြာ ျမစ္ႀကီးကိုၾကည့္ၿပီး လ်ပ္စစ္ရမွာကိုဘဲေတြးျမင္ေနမိတယ္” စကား၀ိုင္းထဲတြင္အျမဲတိတ္ဆိပ္စြာနာေထာင္ေနေသာ အကို႕သူငယ္ခ်င္း အိုက္ႏြမ္မွ “မေအဘိုးေတြ၊ မင္းတို႕ အစိုးရ၀င္ထမ္းေတြက ဒါေတြဘဲျမင္တာကိုးကြ” “ဟဟ အိုက္ႏြမ္ နင္ငါတို႕ကိုဘယ္လိုေျပာလိုက္ တာတုန္း ကြ” “မဟုတ္လို႕လားကြာ စဥ္းစားၾကည့္ေလ။ သံလြင္ကိုဆည္ေဆာက္ လ်ပ္စစ္ေပးမယ္နဲ႕ မျဖစ္ႏိုင္တာကြာ” မွတ္ပံုတင္ရံုးမွဆရာမွ“ညီမတို႕ကို ကိုယ္တခုေမးမယ္၊ ဆည္ေဆာက္ရင္ လ်ပ္စစ္တကယ္မရဘူးလား” “အင္း ဆယ္ေဆာက္မွေတာ့ လ်ပ္စစ္ရမွာေပါ့ ဒါေပမဲ့ဘယ္သူေတြရမွာကိုေတာ့တပ္အပ္မေျပာတတ္ဘူး” “ညီမတို႕ ခံယူခ်က္နဲ႕ သေဘာထားေတြကို ကုိယ္သိပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ခုခ်ိန္မွာေတာ့”.. စကားကိုဆံုးေအာင္မေျပာဘဲ ကိုယ့္ကိုေသခ်ာစိုက္ၾကည့္ေနမိသည္ကို အေနရခက္လွေပသည္။ ကိုယ္တို႕လမ္းခြဲလိုက္ၾကရင္းအေတြးကုိယ္ စီနဲ႕အိမ္ျပန္ခဲ့ၾကသည္။

“အေမအေမ၊ အီေႏွာင့္ႏိုးၿပီလား၊ က်ေတာ္ေမးစရာရွိလို႕”ဟုအိမ္ေရွ႕တြင္မနက္ ငါးနာရီကတည္းက ပင္စပါးေထာင္းေနေသာအေမ့ကို လာေမးသည္မွာ ေထာ္ႀကီးပင္ျဖစ္ေပသည္။ အိမ္ေရွ႕မွဆူညံဆူညံသံ ေၾကာင့္အိမ္ေရွ႕သို႕ကိုယ္ထြက္လာခဲ့မိသည္ႏွင့္ “ဟာညီမ ေစာေစာစီးစီးေႏွာက္ယွက္တယ္လို႕ သေဘာ မထားနဲ႕ေနာ္။ တခုေတာ့ကူညီကြာ” ဟုစကားအစခ်ီကာ “မေန႕ကကိစၥမွာ အကို႕ခယ္မဘက္ကမမွားဘူး လို႕အကိုထင္တာဘဲ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား ညီမအျမင္ေလးနဲနဲေျပာျပပါဦး” “အေၾကာင္းကိစၥကို စံုလင္စြာ မသိဘဲနဲ႕ေတာ့ က်မဘယ္လိုလုပ္ သိမွာလဲ ကိုေထာ္ႀကီးရဲ႕ဟု ဘုေကာေကာလိုက္မိသည္” “ဒီလိုညီမရ တေန႕က အီမိုးရယ္အကို႕ခယ္မိစုရယ္သူ႕ငယ္ခ်င္းခ်င္းရယ္ သံုးေယာက္သား ပြဲခင္းကေနျပန္လာ တယ္။ အဲ့ ဒါကိုဟိုစစ္သားက ေနာက္ကေနလိုက္လာၿပီး အကိုခယ္မကို ခ်စ္ေၾကာင္းႀကိဳက္ေၾကာင္လိုက္ေျပာတယ္ကြာ၊ ၿပီးေတာ့ဆြဲလားရမ္းလာလုပ္ေတာ့ ခယ္မကလည္း အီမိုးလက္ထဲက ပန္းသီးခြာစားတဲ့ဓါးေလးနဲ႕ထိုးလိုက္တာ ၿပီးေတာ့တြန္းထုတ္လိုက္တာ၊ အဲ့ေနာက္အဲဒီစစ္သားက ပန္ဒါပင္ေအာက္ကိုေရာက္သြားေရာ၊ ခယ္မတို႕လဲ အေျပးနဲ႕အိမ္ျပန္လာတာေပါ့။ ေနာက္အေျခာက္မ မိႏြယ္ကလည္းပြဲကေနျပန္လာတာ ပန္ဒါပင္ေအာက္ ေရာက္ေတာ့ ခလုတ္တိုက္မိရာကေန မီးထြန္းၾကည့္လိုက္တာ ေသြးအိုင္ထဲမွာ သတိလစ္ေနတဲ့ စစ္သားကို ေတြ႕လို႕သူ႕စခန္းအထိ ျပန္လိုက္ပို႕ေပးရင္း သက္ေသထဲပါသြားေရာ၊ အဲ့ဒီစစ္သားလဲခ်က္ေကာင္းထိတယ္ ေျပာလားပါလားမသိဘူး ညတြင္းခ်င္း လိႈင္ေကာ္ေဆးရံုႀကီးပို႕လိုက္ရတယ္ေျပာတယ္၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ လည္းမပို႕ဘူးေျပာတာဘဲ၊ ဒီေကာင္ေတြေငြညစ္ဖို႕ လမ္းဆင္ေနတာတဲ့” Case ျဖစ္စဥ္တခုလံုးကို ကိုယ္လက္ လမ္းမွီသေလက္စဥ္းစားမိတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ဘယ့္သူ႕ကိုမွ ကိုယ္အေျဖမေပးခဲ့ဘူး၊ ဒါေတြဟာ စစ္အစိုးရေၾကာင့္ ဆိုတာကို အားလံုးကိုေျပာခြင့္ရခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ားေကာင္းေလမလဲ။

ခုဆိုရင္မိစုတစ္ေယာက္ အခ်ဳပ္ထဲမွာ ၃ပါတ္ေလာက္ရွိေနၿပီ။ အမႈတိုင္တာ စစ္ေဆးတာဘာမွမရွိ ေပမဲ့စစ္သားထိုးမႈဆိုေတာ့ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဟိုးေလးတေက်ာ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဦးေလးအိမ္ဘက္ကို ေရွာက္ရင္း ဦးေလးျဖစ္သူမွ “သူမေလး ျပန္ေရာက္လာတာေတာင္ ခုမွေပၚလာေတာ့တယ္၊ အင္းနင့္အေဖလဲ နင့္ကိုေစာင့္ရင္းနဲ႕ဘဲ ဆံုးသြားရွာၿပီဘဲ၊ ေရာက္တုန္းေလး လိမ္လိမ္မာမာေနေနာ္၊ေတာ္ၾကာေန ဟိုအမႈ တြဲ ထဲပါသြားမွ ဟုတ္ေပ့ျဖစ္ေနဦးမယ္၊ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုသိေပါ့”
ကိုယ္လုပ္ျခင္တာကိုလြတ္လပ္စြာျပဳခြင့္မရလိုက္၊ မွတ္ပံုတင္ကိစၥႏွင့္ ေငြက်ပ္ ၅ ေသာင္းေလာကုန္ သြားသည္။ ေငြငါးေသာင္းကို ကိုယ္မႏွေျမာ သိုကေသာ္။ “ဟိတ္ မွတ္ပံုတင္ကိစၥၿပီးသြားၿပီဆိုေတာ့ ငါ့ကိုမုန္႕ ေၾကြးဦးေပါ့”ဟု ျပည္ေထာင္စုၾကံ႕ခိုင္ေရးအသင္းမွ ကိုယ့္ေက်ာင္းေနဖက္ငယ္သူငယ္ခ်င္းမွ ေတာင္းဆိုလာ သည္။ ေခ်ာင္က်ေသာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တြင္ထိုင္းရင္း ကိုယ္တိုကႏွစ္ေယာက္ ငယ္စဥ္ကေရွးေဟာင္း ေႏွာင္းျဖစ္ေတြကို ျပန္ေျပာရင္း “အီေႏွာင့္နင္ ဟိုဘက္ကိုသြားတာဆို၊ ခုက်ေတာ့ထိုင္းကေနျပန္လာတယ္၊ ဘယ္လိုလုပ္ျပန္လာတာလဲ၊ င့ါကိုလည္းနင့္အေတြ႕အၾကံဳေလးေျပာျပပါလား” ဟိုဘက္ဆိုသည္မွာ မိမိတို႕ ေသာအသံုးအႏႈန္းအေနႏွင့္ သူပုန္၊ေတာ္လွန္ေရးတပ္သားထဲသို႕ ဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္။ “ဒီလိုပါဘဲဟာ ဘာမွမထူးပါဘူး၊ ငါသာနင့္လိုေက်ာင္းဆက္တတ္ရင္ေတာင္ ခုဆိုဘြဲ႕ေတြဘာေတြေတာင္ ရေလာက္ၿပီ” “ဟိတ္ ငါသိပါတယ္ဟာ၊ နင္ငါ့ကိုမေျပာခ်င္လဲငါနားလည္ပါတယ္။ ငါကေတာ့နင္သြားလိုက္ကတည္းက အား က်ေနတာ၊ ငါ့မိဘေတြကမ်က္စီေအာက္အေျပာက္မခံလို႕သာ၊ ငါသိရသေလာနင္ခုဆိုကြန္ျဗဴတာေတြ ဘာေတြေကာင္းေကာင္းကစားတတ္ေနၿပီဆို၊ အဂၤလိပ္စကားလဲေျပာတတ္တယ္ဆို၊ အင္း-နင္သြား လိုက္တာ မွန္ပါတယ္၊ နင္သြားၿပီးရင္ငါ့ဆီစာေရးဦးေနာ္” “ဒါနဲ႕အီေထြးနင္ မိစုသတင္းဘာၾကားေသးလဲ နင္တို႕ ၾကံခိုင္ ေရးအသင္းကဆိုေတာ့ သတင္းပိုသိရမလားလို႕ပါ” “ဘာလဲနင္က ဟိုဘက္ေရာက္ရင္စာေရးမလို႕လား” “အာ ဘာဟုတ္မလဲ၊ ငါက သိခ်င္ယံုသက္သက္ပါ” “နင္စာေတြေရးတယ္ဆိုတာလဲငါသိပါတယ္ ငါေျပာျပ မယ္ဟာ သိတေလာက္ေပါ့၊ အကယ္၍နင္စာျပန္ေရးရင္ ငါ့အတြက္ေတာ့စဥ္းစားဦးေပါ့၊ ၿပီးေတာ့နင့္မိသားစု လည္းရွိေသးတယ္၊ ေကာင္မေလးက ခုထိဘာအမႈမွလဲ မဖြင့္တရားရံုးလဲမတတ္ရေသးဘူး၊ စစ္ခံုရံုးပို႕မယ္ လို႕ေတာ့ေျပာတာဘဲ၊ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အခ်ဳပ္ေထာင္ကေန႕ပိတ္ၿပီး ညက်ေတာ့ ဖြင့္ေနတာဘဲေလ၊ ၿပီးေတာ့ သူ႕အမကက်ပ္ေငြ ၅ေသာင္းေလာက္ေတာ့ မေန႕က ေလ်ာကနက္ထြက္သြားၿပီ၊ အလကားပါဟာ ဟိုေကာင္ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး၊ အမူးလြန္တာရယ္ ေသြးနဲနဲထြတ္လြန္တာရယ္ေၾကာင့္မူးၿပီးေမ့သြားတာ၊ ဒီကေဆး၀န္ထမ္းေတြကလည္း စစ္သားဆိုေတာ့ ကိုင္ရျပဳရတခုခုျဖစ္ရင္အမႈျဖစ္မွာစိုးတာနဲ႕ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ဆရာ၀င္နဲ႕တိုင္ပင္ၿပီး ညခ်င္းဘဲ လိႈင္ေကာ္ေဆးရံုပို႕လိုက္တာ။ ခုဆိုရင္ အဲ့ဒီေကာင္လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ေတာင္ထိုင္ေနေလာက္ၿပီ။ ဒီမွာသာ ေသမလားရွင္မလားသတင္းေတြလြင့္ၿပီးဟန္လုပ္ေငြေတာင္းေနတာ၊ နင္ေတာင္ ၅ေသာင္းပါသြားၿပီးဟုတ္လား၊ မွတ္ပံုတင္လဲတာေျပာတာေနာ္၊ ၿပီးေတာ့ ဓါးကအီးမိုးဓါးေလ” “ဘယ္လိုလုပ္အီမိုးဓါးျဖစ္ရတာလဲ အီေထြးရွင္းပါဦး” “အီေႏွာင့္နင္ကေလ စာေရးဆရာ ေပါက္စနထက္ဆိုး တယ္ နင္နဲကအတူထြက္သြားတဲ့ အီမိုးေလ၊ ျပန္လာေတာ့ ကေလးတအုပ္နဲ႕ အသက္ကမွ ၂၀ ေက်ာ္ကေလးကျဖင့္ ၄ေယာက္ အဲ့ဒါေၾကာင့္နင့္အကို ကိုစိုးကနင့္ကိုဂုဏ္ယူေနတာျဖစ္မွာေပါ့-ထားပါ ဟိုကိစၥေလးဆက္ေျပာျပမယ္၊ အျပန္မွာအီမိုးက ပန္းသီးတလံုး၀င္၀ယ္ၿပီး ပါလာတဲ့ဓါးေလးနဲ႔ လေရာင္ကို အားျပဳၿပီးပန္းသီးခြာလာတာေလ။ အေမွာင္ရိပ္နဲနဲက်တဲ့ ပန္ဒါပင္နားေရာက္ေရာ ျပသနာကစေတာ့တာေပါ့ အဲ့ေကာင္ေတံက လြန္ကိုလြန္တာပါဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ လထဲကဘဲေတာင္ပိုင္းက အသက္၄၀ေလာက္ရွိတဲ့အေဒၚ ႀကီးကို မုဒိမ္းက်င့္လိုက္တာေလ။ ၅၀၀၀ နဲ႕ေလ်ာ္တယ္တဲ့ ၿပီးေတာ့ဒီေကာင္ေတြဒီမွာထိုင္တာ လံုးမေကာင္း ဘူးကြ၊ ငါတို႕ၾကံခိုင္ေရးက သမီပ်ိဳေတြနဲ႕လဲ ျပသနာခနခနျဖစ္လို႕ အင္း-ၾကံ႕ခိုင္ေရးအသင္းမို႕လားမသိဘူး သူတို႕အရာရွိေတြကိုတိုင္ရင္ေတာ့္ အဲ့ဒီေကာင္ေတြေတာ္ေတာ္နာတယ္မွတ္၊ တခါခါက်ေတာ့ တိုင္ရတန္းရ တာလည္းအဆင္မေျပဘူး၊ အဲ့လိုသူတို႕လိုက္ေနာက္ယွက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အနားကကာလသားေတြ သူငယ္ခ်င္း ေယာက်ာၤးေလးေတြပါရင္ေတာ့ ပြဲၿပီးပြဲေကာင္းဘဲ နင့္ကိုမွတ္ပံုတင္လိုက္လုပ္ေပးတဲ့ေကာင္ေတာင္မွ သူတို႕နဲ႕ ျပသနာတတ္တာ၂ခါရွိၿပီ၊ ငါတို႕ေၾကာင့္နဲ႕ဘဲေပါ့ ”

ေမြးရပ္ဌာေနျဖစ္ေသာ္ျငားလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြ တရားမွ်တမႈေတြ စိုးရိမ္မႈမ်ားအတိကင္းေ၀းလွ်က္ ရွိေနေသာခ်စ္ေသာအမိကရင္နီျပည္၏ စီးပြားေရးအခ်က္အျခာက်ေသာ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးတၿမိဳ႕ျဖစ္ေပသည္။ လမ္းခရီးတေလ်ာက္တြင္ ၾကမ္းတမ္းခတ္ခဲလွ၍၎ ေငြတံတားမ်ားခင္း၍ မီးရထားစီးေနရ၍၎ မိသားစုမ်ားကို ေငြျပန္၍မေထာက္ပံ့ႏိုင္ရင္ ေနပါ့ေစ လမ္းခရီးတြင္ေငြတံတားခင္းႏိုင္ရန္ အလြန္အေရးႀကီး လွေပသည္။ ပထမဦးဆံုးေသာ အိပ္အျပန္လမ္းခရီးတြင္ သာယာမႈကင္းမဲ့စြာ ေလ်ာက္လမ္းေနရေသာ မိမိကဲ့သို႕ ဘ၀တူ ေတာ္လွန္ေရးရဲေဘာ္မ်ား ကင္းေ၀းႏိုင္ၾကပါေစလို႕ဆုေတာင္းရင္း

ဒီဇင္ဘာလ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ကယားျပည္နယ္ (ေခၚ) ကရင္နီျပည္တြင္း ၿမိဳ႕နယ္ေလးတၿမိဳ႕နယ္မွ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ျဖစ္ရပ္မွန္တခုျဖစ္သည္။ လံုျခံဳေရးအရ ၎တို႕၏အမည္နာမမ်ားကို ေျပာင္းလဲထာပါေသာ္၎ ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္မွန္တခုျဖစ္ေပသည္။

ဆူးခက္
ကရင္နီ

ပြမလုပ္ေပါဲဗၲဳိက္အေခါင္အရာညးၿဗဵဟုီဂွ္ တိုန္တဵဒဿံင္ကုႝ အေခါင္အရာပေရင္ဍဳင္ကြာန္ (ဝါ) အေခါင္အရာဒ႘မဝ္ကေရၿဇ႘ရ။ အေခါင္အရာပေရင္ဍဳင္ကြာန္ဟြံမံက္ကၜဳင္ဏီမၢး အေခါင္အရာညးၿဗဵတအ္ ဂြံယုိက္မုက္မာန္ဂွ္ ဝါတ္ဂါတ္ခက္ခုဲတုဲ ဂြံရပ္စပ္သုင္ေစာဲနဇုိင္နတဲဂွ္ ေဍံဒွ္ကၜဳင္ဟြံေလာဲသြာဏီ မပၲံသာ္ဏံ ဒႆနႏူကုႝသဿာပေရင္ဍဳင္ကြာန္တအ္ ဟုီဂးကၜဳင္ႏြံရ။ ဆၢး အေခါင္အရာညးၿဗဵဟုီဂွ္ မအေရဝ္ဏံျပာကတ္ကၜဳင္ဒဿံင္ ႏူ ၂၀ ဗြဝ္ကၜံသှာံေလာန္ကၜဳင္ေတံဂွ္ရ။ ဍဳင္လၛဳႝတအ္ မပၲံကုႝဍဳင္အေမရိကာန္၊ ဍဳင္အ႘ယူတအ္ဗြဲမဂၜဳိင္တအ္ဝြံ ႏူကုႝဍဳင္ညးတအ္ဂြံဗၜးၐးတုဲဂွ္ ညးၿဗဵတအ္ တိတ္သၜာတ္လုပ္ကၜဳင္ေပါဲဗၲဳိက္ အာတ္မိက္ကၜဳင္အေခါင္အရာညးၿဗဵတအ္အိုတ္ရ။ ဟိုတ္ႏူညးတအ္ ပၲိတ္ျဇဟတ္လုပ္ကၜဳင္ေပါဲဗၲဳိက္ အာတ္မိက္ကၜဳင္ အေခါင္အရာညးတအ္တုဲ စုႝကုႝညးဂၜးတိ ဂေကာံကုလသမဂၢတအ္ ဒးသၸကၜဳင္စဿတ္သမၲီ ဒးပံက္ကၜဳင္မုက္လိက္တဿိမြဲ သြက္ညး ၿဗဵတအ္ ဂြံပါလုပ္ပၬဲပေရင္ဍဳင္ကြာန္သဿးဟြံက သုီကုႝဇဿာပ္ညးအဲဒးသၸသမၲီကၜဳင္ အေခါင္အရာညးၿဗဵတအ္တုဲ ဒးပါလုပ္ေရင္တၜဳင္ကုႝ ဗြဲမကိတ္ည႘ကုႝအေခါင္အရာညးၿဗဵတအ္ရ။

ပၬဲသၠဳတ္ေအယွဏံ ဍဳင္ဗြဲမဂၜဳိင္တအ္ ၐိုန္ရတုပ္စိုတ္ထၸက္ကၜဳင္စဿတ္တဲလိက္ကသုက္အေခါင္အရာ ညးၿဗဵ (CDAW) ကုီေလဝ္ ဍဳင္လၛဳႝဝြံ အေခါင္အရာညးၿဗဵတအ္ဟုီဂွ္ ဗြဲမကိတ္ည႘ကုႝကၜဳင္အေခါင္ ေရင္တၜဳင္ကၜဳင္ဗြဲမေစွ္ကုႝ သဘဵဓဝ္ဂွ္ ဍဳိန္လ်ေလာန္ေကြံရ။

မြဲလၸာ္ပၜန္မၢး ညးမခ်႘ဒရာင္ဒဿံင္ အေခါင္အရာညးၿဗဵတအ္ဝြံ ဟုိတ္ႏူပေရင္ပံင္ဗစုိပ္ ဒဒွ္ေယန္သှာင္ဂကူဇကုကုႝ အေခါင္အရာညးၿဗဵတအ္ ဍဳိန္လ်တုဲ ပြမဟုီတြံေဖ်ံဗုီတအ္ဂွ္ ဒွ္ကၜဳင္ပဋိပကၡ အၾကာေကာံမှိဟ္ဇကု၊ ဘာသာဇကုတုဲ နကုႝညးၿဗဵလၛဳႝတအ္ဝြံေလဝ္ ဟုိတ္ႏူဇုီကပိုက္ကၜဳင္ကုႝ ေယန္သှာင္ဘာသာ ျပေဝဏ႘ဂကူဇကု ဟြံဒုင္တုဲတးပါဲကၜဳင္ႏြံရ။

အေခါင္အရာညးၿဗဵဟုီဂွ္ အတိုင္ညးဂၜးတအ္မေဖ်ံလဝ္ဂွ္ ကိတ္ည႘ကုႝအကာဲအရာပ႙ုဖအိုတ္ဟြံေသင္တုဲ ဗုီကိတ္ည႘ကုႝဇကုဂွ္ ဇကုလြ႘ၐံင္ေကတ္မၢး ပဋိပကၡအၾကာဇကုဂွ္ ေဍံကၲဳႝဒွ္ဟြံမာန္တုဲ ညးၿဗဵတအ္ကုီ၊ ဂေကာံမှိဟ္တအ္အိုႆုီဒုင္တုဲကၜဳင္ လညာတ္ဏံမာန္ေပင္င္ရ။

ဒုင္သၨဳိင္လၲဴအကာဲအရာဏံဝြံတုဲ ဍဳင္ပ႙ုဍဳင္ဗဿာဟုီဂွ္ ဒွ္ဒဿံင္ေသှာတ္တၜအဝုႝတုဲ ေသှာတ္ဒ႘မဝ္ကေရျဇ႘ မဍဳိက္ေပင္ကုႝအေခါင္အရာ တုပ္သဿဟ္ ဂြံလုပ္ေကတ္ကၜဳင္ဒှာဲမာန္ဂွ္ ဒွ္အရာပဏာမေပါဲဗၲဳိက္ပ႙ုတအ္ ဒးေကၜာန္ကၜာအိုတ္ေဏာင္ ကၬဳိပ္သၠဳိပ္သဿာပေရင္ဍဳင္ ကြာန္တအ္ ဟုီဂးကၜဳင္ႏြံရ။

ဆၢးနလညာတ္ညးမလုပ္ဒဿံင္ေပါဲဗၲဳိက္အေခါင္အရာညးၿဗဵတအ္မၢး အေခါင္အရာညးၿဗဵဟုီဂွ္ ဒးလြ႘ၐံင္ ဒက္ပၲဳိန္အာ မြဲပေလာပ္ကုႝအေခါင္အရာဒ႘မဝ္ကေရၿဇ႘မဒွ္တုဲ ကာလဍဳင္ပ႙ုေသှာတ္ဒ႘မဝ္ကေရၿဇ႘မံက္ကၜဳင္မၢး ဗြဲမကိတ္ည႘ အေခါင္အရာ ညးၿဗဵေလဝ္ မံက္ကၜဳင္မာန္ရ။ ဟုိတ္ဂွ္တုဲ ညးၿဗဵတအ္အာတ္ကၜဳင္မိက္ သြက္ေသၢာံကုႝကၜဳင္အေခါင္ကုႝ ညးၿဗဵတအ္ ေအာန္အိုတ္ ၃၀% (ကၬဳိပ္ကၜံ) ညံင္ေသၢာံရုဲစွ္အာညးၿဗဵတအ္ ပၬဲပေရင္အာကၬဳိပ္စပ္ကုႝပေရင္ဍဳင္ကြာန္ရ။

ဟုိတ္ႏူညးၿဗဵအာတ္မိက္ကၜဳင္ဗုီတအ္ဏအ္တုဲ သဿာပေရင္ဍဳင္ကြာန္လၛဳႝတအ္ ဗုီလုႝဟုီကၜဳင္မၢးေတွ္ ပေရင္ညးၿဗဵတအ္အာတ္မိက္ ၃၀ % (ကၬဳိပ္ကၜံ) ပၬဲပေရင္အာကၬဳိပ္ဂွ္ တုပ္ညံင္ရဵေဖ်ံေထာံဗှတ္မၐိုတ္ညးၿဗဵတအ္ဂြံပါလုပ္ပၬဲပေရင္ဍဳင္ကြာန္မဒွ္ရ။ ဟုိတ္ဂွ္တုဲ တှဟ္နဒးအာတ္မိက္ကၜဳင္ဗုီတအ္ဏအ္ဂွ္ ဒုင္သၨဳိင္လၲဴဍာ္ေဒၠဝ္အေစာန္စရာဲညးတအ္တုဲ ကုႝကၜဳင္ဒှာဲပၬဲပေရင္အာကၬဳိပ္မၢး ဂပ္ေဂါဝ္ေရာင္ ညးတအ္ညာတ္ေကတ္သာ္ဝြံရ။

ပေရင္အာကၬဳိပ္ဟုီဂွ္ ဟြံမြဲကုႝပယ်ဳႝဒှက္ပေရင္တာဒှာရ။ တိုန္တဵကုႝအေစာန္စရာဲေဟင္ရ။ ညးၿဗဵတအ္ေစာန္စရာဲႏြံ ညးဗြဲမဂၜဳိင္တအ္ ဒုင္တဲေစွ္စိုတ္မၢး ဗြဲမကိတ္ည႘ဂွ္ လုပ္စိုပ္ကၜဳင္ဒှာဲပေရင္အာကၬဳိပ္ ပေရင္အရာပေရင္ဍဳင္ကြာန္ေဏာင္ဂွ္ ဒဝ္အံင္သာန္သုက်႘ (ကၬဳိပ္သၠဳိပ္ဒ႘မဝ္ကေရၿဇ႘) ဂွ္ ထၞးဒဿံင္သက္သ႘ေပင္င္ရ။

ဆၢးအရာအိုႆုီဂွ္ တိုန္တဵဒဿံင္ကုႝအေခါင္အရာေဟင္ရ။ အေခါင္အရာႏြံမွ ဂၜံင္ဇကုမိက္ဂြံကြာ္ တင္ဇကုမိက္ဂြံဒွ္ ပေရင္ကေမၜာန္ဇကုမိက္ဂြံေကၜာန္ဂွ္ ေဍံကၲဳႝဒွ္မာန္ကၜဳင္ရ။ အေခါင္အရာတအ္ဏံ ဂြံမံက္ကၜဳင္မာန္ဂွ္ ဇကုေဟင္ဒးလုပ္ ေပါဲဗၲဳိက္တုဲ လၲဴအာတ္မိက္ကၜဳင္အေခါင္အရာဇကုဂွ္ အေခါင္အရာညးမြဲသၟာင္ေတံေလဝ္ ဒးသၸစဿတ္သမၲီတုဲ ဗြဲမကိတ္ည႘ပံင္ဗစုိပ္ေလပ္မၢး ဒွ္ငၛဳဟ္အေခါင္အရာဇကုေပင္င္တုဲ ဂေကာံမှိဟ္ဇကု ဒုင္ကၜဳင္တဲမာန္ရ။ အေခါင္အရာဂွ္ ဟြံမြဲကုႝအခိင္ပိုင္ျခာတုဲ ဗြဲမကိတ္ည႘ဒးအာတ္မိက္အာရ။

ေကှဟ္ - ေစာနာဲ
ဂေကာံသဿတ္မန္လညာတ္တဿိ

အေဃာအၾကာၾကာညးဂၜးကဝ္တံကုႝမံင္ဖ်ဳန္၊ ဒှာဲ၊ ျဇဟတ္ဒၿမိဟ္ကုညးၿဗဵတံဂွ္ ပေရင္ခၽ႘ဓရာင္အပႜဲဍဳင္ပု႙ေလဝ္ သၜာဲေသှာတ္ ပေရင္ဍဳင္ကြာန္ေရာင္ဂးတုဲ ဒုင္သၨဳိင္ကုႝေသှာဝ္ ၂၀၀၈ ဇန္ေကၜာန္ကၜဳင္ေပါဲရုဲမာဲ ၂၀၁၀ တုဲဒွ္အာ အပႜဲကုႝစဿတ္တၛဲ ၇ ဂိတုနဝ္ေဝန္ဗာေတံကုီရ။ အပႜဲကုႝေလဿင္ကေမၜာန္ဇက္ေသှာဝ္၊ ခ်ဴဓဇက္ ကေမၜာန္ေပါဲရုဲနာနာ တံဂွ္ ညးျဗဵတံပါ ဟြံပါစုိတ္ ဟြံတီခ်ဳိတ္တ္ပၜဳိတ္တ္ကုီေလဝ္ နဒဒွ္လဿိဟ္ေအာန္ရ ပါလုပ္မာန္ေရာင္ ခါတ္ေကတ္ အကာဲမာန္ရ။ ဣဏံဂွ္စြံလဝ္ကၜာ၊ အလုႝအသ႘တံ ေကၜာန္ေပါဲရုဲမာဲေရာင္ဂးတုဲ ႏူကုႝဂကူဗဿာ ဂကူေကာန္ဍဳင္ အရင္တံ ပံက္ကၜဳင္ေဗာ္သြက္ဂြံလုပ္ၿပဳိင္ေပါဲရုဲမာဲ ၂၀၁၀ ဂွ္ေလဝ္ နကုႝစှးအမာတ္ညးၿဗဵ သြက္ဂြံလုပ္ၿပဳိင္တံဂွ္ ဂြံဆုႝေကတ္ဗြဝ္ေအာန္ကုီရ။ အပႜဲကုႝမန္ပု႙ေလဝ္ ဖအုိတ္ဂွ္ ညးၿဗဵပါမြဲတၜ မှဳံယဿဳ မိေမ်တ္တ္တာန္ဝြံ ပါလုပ္မြဲတၜကုီတုဲ သုီကုႝဇှးအာမာဲ နဒဒွ္ညးစှးစၜတ္ထဝ္ညးဍဳင္ကြာန္၊ ပြဳိင္ဍဳင္ေရဝ္၊ တြဳႝရးဍဳင္မန္ကုီရ။ ၐုိန္ရညးစှးညးၿဗဵတံ ဇှးအာမာဲ အပႜဲကုႝေပဲါၿပဳိင္ဗၠာန္ရုဲမာဲဂွ္ကုီေလဝ္ မြဲလၸာ္ဂွ္ ကေလင္ဂတးေက်ာဝ္ ေကတ္မြဲဟေရပ္မတ္ဓဝ္ အပႜဲကုႝပယ်ဳႝ ျမဝတ႘ကုႝမာဆံက္ဂွ္ ညးၿဗဵတံဂၜဳိင္လဿိဟ္ ဒးၿဂိပ္ဒဵတိတ္နဘဲဒဏ္ပှာန္ အၾကာ ေပဲါဗတုိက္အလုႝအသ႘ပှာန္ကုႝ ဒ႘ေကဘီေအဂွ္ေလဝ္ ပု႙ဒးစဿတ္သမၲီလဝ္ေထက္ေရာင္။ တုဲပၜန္အပႜဲကုႝဂိတု နဝ္ေဝန္ဗာအုိတ္ ဒ႘ေဇန္ဗာမံက္ဂွ္ေလဝ္ ညးဒွ္ဒဒုိက္ ၆ ကၜံျပင္ ဗဒဲါ ၇ ကၜံ ထပ္စုိပ္ကၜဳင္ပယ်ဳႝမြဲဝါပၜန္ရ၊ ရံင္ကုႝပုိတ္ ဏံမၢး ၐုိန္ရေသာင္ကလးမံင္ျပသှာပေရင္ဍဳင္ကြာန္ကုီေလဝ္ အရာဂြံဒုင္လ်ဳိင္ကုညးၿဗဵတံမြဲမြဲ ဟြံမြဲအပႜဲဍဳင္မန္ဗဿာ ဏီဂွ္ ဒွ္အာ သက္သ႘ေဇှာ္ေဇှာ္မြဲရ။
ဍဳင္မြဲမဲြဟြံညိင္ဝတ္ ပဋိပကၡကၲဳႝဒွ္မံင္ နကုႝပေရင္ဍဳင္ကြာန္၊ ပေရင္ပှာန္မြဲမြဲသာ္မၢး ညးဒးဒုင္ဒဒုိက္ဂၜဳိင္အုိတ္ဂွ္ ညးၿဗဵရ၊ ဥပမာဗုီအေရဝ္ညးေကင္ဟုီလဝ္ႏြံမံင္မြဲကုီ၊ တှးဆုဒေတာံေစွ္လၲဴဒမၜေတွ္ တှးဆုရေထာင္၊ ဒမၜဒေတာံ ေစွ္လၲဴတှးဆုေလဝ္ တှးဆုရေထာင္ကုီ၊ လၸာ္လုႝရံင္ညးၿဗဵတံဂွ္ ဒွ္မံင္မှိဟ္လၸာ္ဒးဒုင္ဒဒုိက္ဖအုိတ္ရ။ ဥပမာ ဍဳင္ဇကုဟြံညိင္ဝတ္ ေကၜာန္စပေရင္ပုိန္ျဂပ္ဟြံဂြံတုဲ ဒဵတိတ္ဍဳင္သၟာင္ဂွ္ အၾကာဍာန္အၾကာဂၜံင္အၾကာဒှာဲဇူ ဒှာဲကေမၜာန္ဂွ္ေလဝ္ ဒွ္မံင္ဒဒုိက္ (လဵဟြံအုိတ္) ျပးဇးရ။ ညးၿဗဵလၛဳႝတံဂွ္ ႀတဳံတၜသၛိဇကု ဒွ္ပူဂုႝဆာန္ဂကူ တိတ္မံင္မံက္ပှာန္ဂွ္ ယုီေျဂက္၊ ဂြိင္စံင္တဵတံဂွ္ ၐုိတ္ကှာတ္ကုႝ တုိင္ေပှာန္စမ္ဂမၲဵေလဝ္ ဆုႝေကတ္မာန္ဟြံေသင္၊ ဗုီဂွ္ကုီ ညးမဒွ္မံင္မိမေကာန္ပှာန္တံေလဝ္ ေကာန္ဇကုႏြံမံင္အပႜဲကုႝမုက္ပှာန္ဂွ္ မတ္ၐါကေတာဝ္ၐါ ဒွ္မံင္ဗု္သၜျဗာတ္ ဒးပၜးလဝ္လဿဳိန္တုဲ ဒးကလင္မံင္ပရုိင္ခုိဟ္ကုႝပေရံၐါျပကာလဿဳိန္ကာလရ၊ ဓဝိင္ညးတံဂွ္ေလဝ္ စမ္ေကတ္ကုႝ ဟဒါစမ္ဂမၲဵေလဝ္ မံက္တိတ္ကၜဳင္မာန္ဟြံေသင္။ ဟုိတ္ဂွ္ရ ညးၿဗဵဍဳင္ဇကုဂကူဇကုဂွ္ ပတုပ္ပေတာံကုႝဍဳင္သၟာင္ ေပင္ေပင္ဟြံမာန္ကုီေလဝ္ ဒှာဲလၛဳႝဂွ္ ဒးပေလဝ္ပေပၜတ္အာ သုိက္က္ေရာင္ဂွ္ေလဝ္ ဒွ္ကေမၜာန္ပု႙မြဲရ။
ဒဒုိက္ညးၿဗဵမစုိပ္ဍဳင္သၟာင္တံ ဒထဿံက္အပႜဲဏံမြဲက႑မၢး နကုႝအဲညးခ်ဴလိက္ဏံ ဆုႝဂလဝ္ဂွ္ေတွ္ ညးၿဗဵမန္မစုိပ္သင္ကာပူတံ ယဝ္သၠအ္ရဲဟြံမြဲဟြံဂံင္တိက္၊ တိက္ပၜန္ေလဝ္တိက္သုီဓဝိင္၊ ညးၿဗဵစုိပ္မေလဝ္ယွာတံ ေလဝ္ ကၜဳင္ကုႝပါေမတ္တုဲ ဒးအလီ ေဍံသြံစတုဲ သုီဒးဆုႝကုႝဘဲဒဏ္ပေရံပေရံ၊ ေကၜာန္ကေမၜာန္ပၜန္ေလဝ္ ယဝ္မှိဟ္ႀတဳံဂွ္ ႏူကုႝပြ႘ပြဴဇကုဟြံေသင္မၢး ဟြံဂံင္ေကၜာန္မြဲစြံ ဟြံဂံင္အာကၜဳင္ရ။ တုပ္ကုႝဘဝဂၜဵ ယဝ္ပရးႏူဂေကာံေတွ္ ဒးဒုင္ကိတ္ကုႝကၜကုီရ။ ဘဝညးၿဗဵအပႜဲကုႝဍဳင္ေသံတံေလဝ္ ဘဝအုိတ္အာကုႝဍာ္ဍာဍာဂွ္ေလဝ္ နကုႝဒဒွ္ပေရာပရာဗြဲမဂၜဳိင္ ဂြံဆုႝေကတ္မံင္ ဟြံျခာႏူကုႝ စကၠ၊ မိေနတ္၊ နာဍ႘ရ။ ဍဳင္ဇကုဟြံေျပၿပံင္ ဒံင္ေကၜာံဍဳင္သၟာင္ ခယ်ဂးဂြံဖ်ဵကုႝထာင္ ေတာ္လဝ္ဍာဍာတုဲအာအုိတ္ဂွ္ ရွ္သာေဍံ “ဒဒုိက္” မြဲေဟင္ အုိတ္ေကှာတ္ေသွ္ၐက္မံင္ အပဲႜကုႝဘဝညးၿဗဵတံရ။ မံင္အေတံေလဝ္ဒဒုိက္၊ မံင္အဏံေလဝ္ဒဒုိက္၊ အၾကာဗုင္ဂှဵေလဝ္ဒဒုိက္၊ အၾကာေပဲါပှာန္ေလဝ္ဒဒုိက္၊ အၾကာပေရင္ဍဳင္ကြာန္ေလဝ္ဒဒုိက္၊ အၾကာပေရင္ပုိန္ျဒပ္ေလဝ္ဒဒုိက္၊ ဒဒုိက္ညးၿဗဵတံဂွ္ လၸာ္လုႝရံင္ရံင္ဂၜံင္လုႝေကၜာံေကၜာံ ဓေရပ္ေထာံမတ္ေလဝ္ ဒးမိင္မံင္အပႜဲကုႝကေတာဝ္ဏီရ။
ခန္လၛတ္ဘဝညးၿဗဵအပႜဲဍဳင္ပု႙မြဲဂွ္ ယဝ္ဒးဟုီေတွ္ဒးခ်ဴဟြံေအာန္ကုႝမုက္လိက္ရ၊ ဂြံဟံင္ျပာ္အာဒဒုိက္တံဏံမာန္၊ ညးၿဗဵတံဂြံႏြံကုႝငၛဳဟ္မးမာန္ဂွ္ ဒးဂၜာဲအလုႝအသ႘အုပ္ဓုပ္ဍဳင္ ခုိဟ္ဟ္မြဲေဟင္အုိတ္မာန္၊ တၛဲဏံအပႜဲဍဳင္ပု႙ ညးၿဗဵမဍဳိက္ ေပင္ကုႝစရာဲ အုပ္ဓုပ္ကာဲဍဳင္မာန္ ဒဝ္အံင္သာန္သုဂ်႘ ၐုိန္ရႏြံမံင္ကုီေလဝ္ ညးမဂြံလဝ္အဝုႝတံ တးပဲါဟြံမိက္ကုႝလုပ္ ပထုဲအပႜဲပေရင္ဍဳင္ကြာန္တုဲ ဂၜာဲေပှတ္ေကတ္အေရဝ္ ညံင္ဂြဳိအ္ခ်႘ဂြံဂွ္ ဖန္ဗဒွ္ကၜဳင္ျပသှာ တာဒှာစုတ္ထံင္ သုီကုႝစုိပ္ မံင္ကဆံင္ဂစုိတ္ ဒဝ္အံင္သာန္သုဂ်႘ကုီရ။ ညးၿဗဵအလုံမြဲဍဳင္ဝြံ တၛဲဏံကြာ္ဗက္ဂၜံင္တရဵဒဝ္အံင္သာန္သုဂ်႘တုဲ ညံင္ဂြံ ေကတ္အာ အေခါင္အရာဇကုကုီ၊ ညံင္ဂြံစုႝဒှာအာ အေခါင္အရာဇကုကုီဂွ္ ဒးေကၜာန္အာဗြဲမသကာတ္ျမဟ္ေရာင္။
ဆက္တုဲပၜန္ မိက္ဂြံထပ္ဆဝ္မၛဳဟ္ဏါ ဂေကာံညးၿဗဵ မႏြံမံင္အလုံဂၜးကဝ္တံသုီဖအုိတ္ သၜဳင္ပတုိန္အသိင္ ပေရင္ ဆက္ေစၜာံအၾကာဇကုကုႝဇကုအုိတ္ညိ၊ ေဖ်ံဂၜံင္တရဵသြက္ဂြံစုႝဒှာရုီဗင္အာ ဘဝညးၿဗဵမန္တံညိ၊ ထၼံက္ရုပ္ရဵ စပ္ကုႝ ကေမၜာန္ညးၿဗဵမန္တံဂၜဳိင္ဂၜဳိင္ညိ၊ ပံင္ဗစပ္ကုႝဗြဳိင္နာနာတုဲ လုပ္အာေပဲါဗတုိက္သြက္ညးၿဗဵမန္တံညိ၊ လၸမိပ္ေထာံ အပႜဲကုႝဘဝ မြဲစုတ္ဓဝ္ဂွ္ညိ၊ ဂတးရံင္ဒဒုိက္ဂကူမန္၊ ဒဒုိက္ဘဝညးၿဗဵမန္တံတုဲ ကုႝအရုီအဗင္ကုညးတံညိ၊ ဍာ္ရမတ္ ညးတံ ဓဇူမံင္ဂွ္ ဇုိတ္သၟးေထာံကုႝညိ၊ ခ်ပ္ေကတ္အပႜဲစုိတ္ၿဇဳိဟ္ဟ္နက္က္တုဲ ကၲဳႝေကၜာန္အုိတ္ညိရဂွ္ ကုႝဏာသမၲီကုီရ။

ဥကၠာ

ဒှာဲလႝုမံင္မံင္
ဂၜံင္လႝုအာအာ
အၥာလႝုေဗၲာန္ေဗၲာန္
မန္ဂွ္မန္ရ။

ဍဳင္လႝုစုိပ္စုိပ္
တိုပ္သုက္လႝုျပံင္ျပံင္
အရံင္လႝုေဖ်ာန္ေဖ်ာန္
မန္ဂွ္မန္ရ။

မုကယ်ဳိင္က်ဳိင္င္
စတာင္လႝုေကတ္ေကတ္
ေကြတ္လႝုဗုိန္ဗုိန္
မန္ဂွ္မန္ရ။

အၾကာလႝုႏွဵႏွဵ
ဂကူလႝုပံင္ပံင္
ကဆံင္လႝုေစာန္ေစာန္
မန္ဂွ္မန္ရ။

ယြံေဒံဝုတ္မန္
ေကာန္ၐုိပ္တုပ္ရ
လပဝုိတ္တၜိင္တဵ
ေကာန္ဂကူဇကုညိ

အခိင္ေဒံဂြံတသုိက္
ဒဒုိက္ဂကူလပဝုိတ္
ၐုိတ္ေဒံသပမာန္
ဂစာန္ေကၜာန္သြက္ဂကူကီုညိ။

ဥကၠာ

လဟီုေဗွ္ေကင္ဟီုလဝ္ ႏူမြဲအခိင္
ေကႅင္မိင္မံင္ ပႜဲကေတာဝ္အဲၐါဖုိဟ္ဏီေလဝ္ ----

သြက္ဂကူ သြက္ဍဳင္
ဒုင္ဒဒုိက္တုဲ ဒးဂံင္ေကၜာန္
သြက္ဂကူမန္ဂြံဗၜးၐး
ဇဿပ္ေကာန္မန္ဒးပၜန္---ေဏါဝ္ဂး

ဗီုဆီဇာတိမာန္ ေဗွ္ခတ္
ဟလုိင္ျဇဟတ္ေဗွ္ ေပင္ကဿဳိဟ္
ဒါတ္ႀသဳိဟ္တုဲ ဟီုေစှာန္
ဇဿာပ္မန္ဒးအမ္သဝ္ ----

လဿဳဟ္ ---
ဟုိတ္ႏူကႝု ဂုဏ္ဓန
ဘဝေဗွ္ ဂြံသာယာ
ဖံက္သစၥာကႝု ဂကူမန္
ကေမၜာန္ေဗွ္ ေကၜာန္မံင္ဂွ္
မု႐ွ္သာႏြံကီုေရာ ?

တဝ္သြဝ္ (ပေရင္ဍဳင္ကြာန္-ဖဟႝု)

သၟးဇၛးဗီုဆုပုတ္က်ာ္
ကၜိငၛဳိက္ဗီုဆု ဒဒန္
မအေရဝ္သြက္ဂြံကပုိက္ဇီု
မှိဟ္လၛဳႝတအ္ ဟီုပၚပါဲကၜဳင္ပၜန္ရ
ဆၢးေစတနာ ဒဒန္
ကၜိခန္အာကီုဟာ ?
သြက္မှိဟ္တအ္ ဂြံစုိပ္္ၾသင္မြဲလၸာ္
မြဲသာ္ဟြံခ်ပ္ဟီုဏာ
အၾကာခ႐ုီလှက္ကၜိခန္
ဒဒန္ ဒုင္ဆက္ကႝုဂၜံင္တရဵ
တုိင္ပၠဵမှိဟ္တအ္ စုိပ္အာဂွ္
မုဒွ္ဂုဏ္ဖႝု သြက္ဒဒန္ႏြံကီုေရာ ?

ဗီုလႝုမိက္ဂြံပၚပါဲေတွ္ပၚပါဲ
တုိင္ပၠဵသဟာဲတအ္ ယဝ္စုိပ္အာတရဵမၢး
ဗီုဒးဒုင္လုိန္ကႝုကၜဳင္စး
ဒဒန္သၜးဏာအေခါင္မာန္သဿးဟြံေသင္
သီုေကႅင္မိပ္မံင္စုိတ္ဏီမၢး
ငၛဳဟ္မး ဘဝဒဒန္ဂွ္ --------။

တဝ္သြဝ္ (ပေရင္ဍဳင္ကြာန္-ဗဟႝု)